(…όπως στο εργοστάσιο των Τρικάλων)
…
Εισαγωγή
Κορνήλιος Καστοριάδης (φιλόσοφος παγκοσμίου κύρους (1922-1997)):
«…είναι μια μακάβρια φάρσα, είναι ένα γκραν γκινιόλ όπου τα πτώματα και ο πόνος είναι πραγματικά.
Δεν είναι τραγωδία, δεν υπάρχει σ’ αυτό τίποτα το αναπόφευκτο.
Και αν η ανθρωπότητα εξαφανισθεί μια μέρα κάτω από τις υδρογονοβόμβες, αρνούμαι να το ονομάσω αυτό τραγωδία, το ονομάζω μαλακία»
(Από το υπέροχο βιβλίο του «η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας»… και ζωντανά σε τρεις διαλέξεις του, που είχα την τύχη να παρακολουθήσω).
Στα παραπάνω, θα μπορούσε να αντιτείνει κανείς ότι η τραγωδία (όχι φυσικά υπό την έννοια του Σοφοκλή ή του Hegel ως «σύγκρουση του δικαίου προς το δίκαιο», αλλά με την σύγχρονη έννοια) και η βλακεία όχι μόνο δεν αλληλο-αποκλείονται, αλλά μπορεί να συνυπάρχουν και μάλιστα – δυστυχώς – πολύ συχνά ως αποτέλεσμα και αίτιο.
… …
…
Διαρροή προπανίου σε βιομηχανική εγκατάσταση: Κάποια δεδομένα
Με δεδομένο ότι το προπάνιο (υδρογονάνθρακας με τύπο: H3C-CH2-CH3) είναι ιδιαίτερα εύφλεκτο υλικό…
… Και με δεδομένο ότι χρησιμοποιείται σε βιομηχανίες παραγωγής τροφίμων ως καύσιμο…
… και με δεδομένο ότι φθάνει με σωλήνες από τους χώρους αποθήκευσης στους χώρους καύσης …
… και με δεδομένο ότι οι σωλήνες αυτοί μπορεί να έχουν διαρροή…
… υπέβαλα (εν τη αφελεία μου, ως μη ειδικού) το εξής «ερώτημα» στην ΑΙ:
– Συσκευή ανίχνευσης εύφλεκτων αερίων.
Η απάντηση που έλαβα, ομολογώ ότι με εντυπωσίασε. Μπορείτε να την διαβάσετε και να εξαγάγετε τα δικά σας συμπεράσματα σχετικά με το τραγικό βιομηχαικό δυστύχημα στα Τρίκαλα:
– Απάντηση Τεχνητής Νοημοσύνης ΑΙ:
<< Οι συσκευές ανίχνευσης εύφλεκτων αερίων είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια σε οικιακά, εμπορικά και βιομηχανικά περιβάλλοντα, καθώς παρέχουν έγκαιρη προειδοποίηση για την παρουσία επικίνδυνων συγκεντρώσεων αερίων.
Τύποι Συσκευών Ανίχνευσης
Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες συσκευών, ανάλογα με την εφαρμογή:
Σταθεροί ανιχνευτές αερίων: Αυτές οι συσκευές εγκαθίστανται μόνιμα σε μια συγκεκριμένη θέση και παρέχουν συνεχή, 24ωρη παρακολούθηση. Είναι ενσύρματοι σε κεντρικό σύστημα συναγερμού και ενδείκνυνται για χώρους όπως λεβητοστάσια, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ή κλειστούς χώρους όπου μπορεί να συσσωρευτούν αέρια.
Φορητοί ανιχνευτές αερίων: Αυτοί είναι ελαφριοί, φορητοί ανιχνευτές που μπορούν να μεταφερθούν από τους εργαζόμενους ή τους τεχνικούς κατά την κίνησή τους. Χρησιμοποιούνται για επιτόπιους ελέγχους, επιθεωρήσεις και προσωπική προστασία σε διαφορετικές τοποθεσίες, όπως σε οχήματα αναψυχής (RV), εργαστήρια ή για τον εντοπισμό συγκεκριμένων διαρροών.
Τεχνολογίες Ανίχνευσης
Οι συσκευές χρησιμοποιούν κυρίως δύο κύριες τεχνολογίες αισθητήρων:
Καταλυτικοί αισθητήρες (Pellistor):
Πλεονεκτήματα: Μπορούν να ανιχνεύσουν σχεδόν όλα τα εύφλεκτα αέρια και τους ατμούς, είναι πιο αξιόπιστοι σε σκονισμένα περιβάλλοντα και είναι λιγότερο ευαίσθητοι στις αλλαγές πίεσης ή υγρασίας. Μπορούν επίσης να ανιχνεύσουν το υδρογόνο, το οποίο είναι «αόρατο» στους υπέρυθρους αισθητήρες.
Μειονεκτήματα: Είναι ευαίσθητοι σε «δηλητήρια» (ουσίες όπως ενώσεις μολύβδου και σιλικόνης) που μπορούν να επηρεάσουν τον καταλύτη και απαιτούν συχνότερη βαθμονόμηση.
Υπέρυθροι αισθητήρες (Infrared – IR):
Πλεονεκτήματα: Είναι απρόσβλητοι από τα «δηλητήρια» που επηρεάζουν τους καταλυτικούς αισθητήρες και διαθέτουν συνεχή ενσωματωμένη παρακολούθηση που μπορεί να σημαίνει μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των βαθμονομήσεων.
Μειονεκτήματα: Δεν μπορούν να ανιχνεύσουν το υδρογόνο και ενδέχεται να επηρεαστούν από πολύ βρώμικα ή σκονισμένα περιβάλλοντα που εμποδίζουν την οπτική ανίχνευση.
Προτεινόμενα Προϊόντα
Για οικιακή ή ελαφριά βιομηχανική χρήση, μπορείτε να βρείτε αξιόπιστα προϊόντα από διάφορους κατασκευαστές:
Napco NC-602LW-EX: Ένας ανιχνευτής σχεδιασμένος για την ανίχνευση υδρογονανθράκων υπό πίεση, ιδανικός για οικιακή χρήση ή διαμερίσματα.
Olympia Electronics TS293KI: Ένας αναλογικός ανιχνευτής εύφλεκτων αερίων αντιεκρηκτικού τύπου, κατάλληλος για επαγγελματικές εφαρμογές.
Dräger X-am 8000: Μια φορητή συσκευή ανίχνευσης πολλαπλών αερίων (1 έως 7 αέρια), ιδανική για επαγγελματίες που χρειάζονται ευελιξία στην ανίχνευση τοξικών, εύφλεκτων αερίων, ατμών και οξυγόνου. >>
…
Άντε να δούμε εάν και πότε η «τεχνητή νοημοσύνη» θα κυριαρχήσει επί της φυσικής ανοησίας (για να μη χρησιμοποιήσω βαρύτερο όρο), η οποία όμως μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε τραγωδίες.
… …
…
Δεν υπήρχε τίποτα αναπόφευκτο: Μόνο ολιγωρία, επιπολαιότητα, ασυνειδησία και ακραία ηλιθιότητα.
Ας πάμε λοιπόν στο δυστύχημα, ως συνέχεια των προηγουμένων.
Μαθαίνουμε τώρα (!) ότι από τον Αύγουστο (!!) υπήρχε μια διάχυτη οσμή «αγνώστου ταυτότητας και προελεύσεως» (!!!) τόσο έξω όσο και μέσα στο εργοστάσιο.
… το οποίο όμως εξακολουθούσε να δουλεύει σα να μη συμβαίνει τίποτα.
Εύλογα ερωτήματα :
1) Ας δεχτούμε ότι η οσμή προερχόταν κυρίως απ’ έξω: Έξω όμως δεν υπήρχαν ούτε κοπάδια ζώων που αφοδεύουν νυχθημερόν, ούτε οχετοί ακαθάρτων και λυμάτων. Και ήταν γνωστό ότι η παραγωγή μπισκότων δεν προκαλεί τέτοιες οσμές. Υπήρχαν όμως δεξαμενές με προπάνιο και σωλήνες που το μετέφεραν στο εργοστάσιο.
Πόσο απίθανο θα μπορούσε να θεωρείται το ενδεχόμενο να οφείλεται στο προπάνιο η έντονη και δυσάρεστη οσμή;
Εδώ να διευκρινίσουμε το εξής: Το καθαρό προπάνιο είναι άοσμο. Ωστόσο, για λόγους ασφαλείας διατίθεται πάντοτε αναμεμειγμένο με μια ουσία που περιέχει Θείο (θειάφι S) που λέγεται μερκαπτάνη, ακριβώς να να ανιχνεύεται αμέσως η όποια διαρροή.
Αλλά … … …
2) Ας υποθέσουμε τώρα ότι «τα αφεντικά» του εργοστασίου ήταν ασυνείδητοι και κακοί άνθρωποι που ενδιαφέρονταν μόνο για το κέρδος και αδιαφορούσαν για τους εργαζομένους.
– Το να διαρρέει (και άρα να χάνεται) ένα υλικό (το προπάνιο) που το αγοράζουν σχετικά ακριβά (περίπου 0.9 Ευρώ το λίτρο του υγροποιημένου αερίου), δεν τους απασχολούσε καθόλου;
– Το ενδεχόμενο ένα εκρηκτικό αέριο που διαρρέει να … προκαλέσει έκρηξη ( ! ) και να τους καταστρέψει (ει μη τι άλλο) το εργοστάσιο, τους ήταν εντελώς αδιάφορο;
– Και το κέρδος ; …
3) Ναι, αλλά μαθαίνουμε ότι υπήρξαν εργαζόμενοι που έκαναν καταγγελίες για την «οσμή». Αλλά μένουμε προς το παρόν με τα ερωτήματα:
– Πού τις έκαναν; Στη Διεύθυνση του Εργοστασίου; (με τρόπο επίσημο, π.χ. e-mail, ώστε να υπάρχει απόδειξη), στα ΜΜΕ; στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης; στη αρμόδια Περιφέρεια (Θεσσαλίας); στη αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας; στο Βιομηχανικό Επιμελητήριο; στον Σύλλογο εργαζομένων στο εργοστάσιο; στα καφενεία της πόλης και των διπλανών χωριών;…
– Γιατί τα κόμματα που «καταγγέλλουν» τώρα την κυβέρνηση (μήπως ξέρουν να κάνουν και τίποτα άλλο;) δεν ενδιαφέρθηκαν για το ζήτημα; Δεν υπήρχε ούτε ένας εργαζόμενος από αυτούς που αισθάνθηκαν την «ανεξήγητη» οσμή, που να ανήκει σε ένα κόμμα της αντιπολίτευσης για να του αναφέρει το γεγονός; Πού ήταν το «εργατικό κίνημα» του ΚΚΕ (και του κ. Κουτσούμπα) εν προκειμένω;
4) Τη στιγμή που ήταν (ή θα έπρεπε να είναι) γνωστό ότι υπάρχουν (φορητές) συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνα αέρια, τις οποίες θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν αγοράζοντας ή νοικιάζοντάς τις, γιατί δεν το έκαναν αυτοί που είχαν αντιληφθεί την οσμή;
Έστω από περιέργεια, βρε αδερφέ;
5) Αυτό το περιβόητο υπόγειο στο οποίο συσσωρεύθηκε το προπάνιο και όπου έγινε τελικά η θανατηφόρα έκρηξη, γιατί ήταν «αδήλωτο»;
– Πόσα χρήματα γλύτωσαν οι ιδιοκτήτες από την μη δήλωση, ώστε να «αξίζει τον κόπο» μια τέτοιας έκτασης παρανομία;
– Και με ποια «λογική» δεν είχαν εγκαταστήσει εκεί έναν ανιχνευτή τοξικών αερίων, μόνο και μόνο «επειδή ήταν αδήλωτο»;
– Δεν θα μπορούσαν να έχουν εγκαταστήσει μια τέτοια συσκευή, έστω και επίσης «αδήλωτη»; Ή έστω μια φορητή τέτοια συσκευή;
…
Και το τελικό και πλέον δύσκολο να απαντηθεί ερώτημα:
– Πώς γίνεται τόσοι άνθρωποι να πάθουν ομαδικά μια τέτοια τύφλωση, ώστε να μην κάνει κανένας τους μια σειρά από στοιχειώδεις ενέργειες για τη δική του ασφάλεια και για την ασφάλεια τόσων άλλων συνανθρώπων;
… …
…
Επίλογος
Σε κάθε σύνολο ανθρώπων, υπάρχουν διαφοροποιήσεις τόσο σε ό,τι αφορά την υπευθυνότητα, όσο και την ίδια την ευφυία.
Για παράδειγμα: Υπάρχουν σημαντικά ποσοστά πολιτών που ψηφίζουν διάφορα κόμματα, που δεν διακρίνονται για κανένα θετικό χαρακτηριστικό, παρά μόνο για αρνητικά. (Δεν είναι του παρόντος να τα αναφέρουμε, όλοι τα γνωρίζουμε).
Εδώ όμως μιλάμε για το ΣΥΝΟΛΟ των εργαζομένων στο εργοστάσιο, κάθε θέσης και βαθμίδας.
Αυτό είναι πράγματι άξιο πολύ μεγάλης απορίας και ακόμη μεγαλύτερης απελπισίας.
Η μόνη προσπάθεια εξήγησης που θα μπορούσε να επιχειρηθεί για το απίστευτο αυτό φαινόμενο, είναι η σχεδόν πλήρης παρακμή (αν όχι και πλήρης κατάρρευση) του «συστήματος παιδείας», που παρέχεται στους νέους της εποχής μας…
… και αυτό σε συνδυασμό με ένα τρόπο ζωής που περιλαμβάνει όλο και περισσότερες εξαρτήσεις και μηχανικές αντιδράσεις, μαζί με όλο και λιγότερο σκέψη και προσπάθεια νοητικής επεξεργασίας των όποιων δεδομένων.
Έτσι, για κάθε νέο δεδομένο, αντί να προκύπτει κάθε φορά κάποια λογική επεξεργασία και αντίδραση, έχουμε τελικά μια εντελώς καταστροφική παθητική αντιμετώπιση, η οποία (συνδυαζόμενη φυσικά με αντίστοιχα «ενδημικές» επιπολαιότητα και ασυνειδησία) καταλήγει τελικά σε ολιγωρία και αδράνεια.
… Λυπάμαι πολύ…
… Γιατί, δυστυχώς, τέτοια φαινόμενα και παρόμοιες τραγωδίες αλληλοδιαδέχονται στη χώρα μας χωρίς σταματημό.
