Η πολιτική συζήτηση που αναπτύχθηκε τους τελευταίους μήνες γύρω από τη Μαρία Καρυστιανού δημιούργησε την εντύπωση ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν νέο πολιτικό πόλο.
Ωστόσο, τα τελευταία δημοσκοπικά δεδομένα δείχνουν ότι η δυναμική αυτή δεν μεταφράζεται σε πραγματική εκλογική απήχηση.
Οι μετρήσεις της κοινής γνώμης καταγράφουν ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό ψηφοφόρων εμφανίζεται διατεθειμένο να στηρίξει ένα ενδεχόμενο πολιτικό εγχείρημα με επικεφαλής την ίδια, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία δηλώνει πως δεν θα μετακινηθεί προς ένα τέτοιο σχήμα. Με άλλα λόγια, η αρχική δημοσιότητα που δημιουργήθηκε γύρω από το όνομά της φαίνεται να εξαντλείται στο επίπεδο της επικοινωνιακής απήχησης.
Η εξήγηση, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, είναι σχετικά απλή. Η μετάβαση από τον συμβολισμό και την κοινωνική ευαισθησία στην οργανωμένη πολιτική είναι εξαιρετικά δύσκολη. Η πολιτική απαιτεί πρόγραμμα, δομές, στελέχη και σαφή στρατηγική – στοιχεία που μέχρι στιγμής δεν έχουν παρουσιαστεί.
Έτσι, η περίπτωση Καρυστιανού φαίνεται να επιβεβαιώνει μια διαχρονική πραγματικότητα της ελληνικής πολιτικής ζωής: η δημοσιότητα και η συγκίνηση δεν αρκούν για να δημιουργήσουν πολιτική δυναμική. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κοινωνία διαχωρίζει τη συμπάθεια από την πολιτική εμπιστοσύνη, και αυτό το χάσμα αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολο να γεφυρωθεί.
