Έχουν περάσει 3 χρόνια από την ανακοίνωση της BoJ ότι θα προχωρήσει σε μέτρα νομισματικής χαλάρωσης προκειμένου να οδηγήσει τον πληθωρισμό στο 2,0% και να δώσει τέλος σε δυο δεκαετίες μηδενικού πληθωρισμού. Έκτοτε, η BoJ έχει προχωρήσει σε πολύ ισχυρότερα μέτρα αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά.
Όπως χαρακτηριστικά είχε τονίσει τότε ο επικεφαλής της BoJ, τα μέτρα στόχευαν σε τρεις κατευθύνσεις ή όπως είχε τότε παρουσιαστεί: “three arrows strategy”. Το πρώτο βέλος ήταν η νομισματική πολιτική, το δεύτερο βέλος οι δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις και το τρίτο βέλος οι αναπτυξιακές πολιτικές.
Η ίδια η ιαπωνική κυβέρνηση τόνισε ότι με τις συνδυαστικές πολιτικές του υπουργείου οικονομικών και της BoJ, ο αποπληθωρισμός, σύντομα θα αποτελούσε παρελθόν. Ωστόσο, ούτε αυτό πέτυχε αλλά ούτε και η ιαπωνική οικονομία μπήκε σε τροχιά ανάπτυξης. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις οικονομολόγων, η νομισματική πολιτική δεν κατάφερε να μειώσει τις αρνητικές προσδοκίες για την ανάπτυξη με αποτέλεσμα τα μέτρα της BoJ να μην καταφέρον να έχουν τον αναμενόμενο αντίκτυπο.
Αυτό συνέβει γιατί τα μέτρα νομισματικής πολιτικής αποσκοπούν στο να ενισχύσουν τη μελλοντική ζήτηση. Όμως, τα δημογραφικά στοιχεία της Ιαπωνίας είναι αρνητικά ως προς αυτή την κατεύθυνση και οι επιχειρήσεις όπως και οι καταναλωτές είναι λιγότερο δεκτικοί στο να καταναλώσουν περισσότερο. Ένα βασικό πρόβλημα είναι ότι το πρόγραμμα νομισματικής χαλάρωσης πρέπει να έχει συγεκρκιμένη κατεύθυνση. Είτε θα στοχεύει στην ενίσχυση της απασχόλησης είτε στο να καταστήσει το κεφάλαιο ελκυστικότερο.
Βασικός στόχος των προγραμμάτων χαλάρωσης είναι να υπάρξει μια αύξηση της απασχόλησης, συνδυαστικά με την αύξηση του εισοδήματος και της κατανάλωσης τα οποία θα οδηγήσουν σε ανάπτυξη. Σε αυτό, η BoJ, έχει αποτύχει.
