Η Λευκή Βίβλος για το μέλλον της Ευρώπης, που θα παρουσιάσει σήμερα στην Ευρωβουλή ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, σηματοδοτεί και την έναρξη των συζητήσεων σε επίπεδο θεσμικών οργάνων και κρατών-μελών για τις αλλαγές που θα πρέπει να γίνουν τους επόμενους μήνες, ώστε η ΕΕ να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών.
Το προσφυγικό, το οποίο έχει διχάσει τα κράτη-μέλη, το Βrexit αλλά και η εμφάνιση του Ντόναλντ Τράμπ που θέτει σε δοκιμασία τις διατλαντικές σχέσεις, έχουν επιδεινώσει σε μεγάλο βαθμό τη συνοχή της ΕΕ, η οποία ήδη τα τελευταία χρόνια με τις πολιτικές λιτότητας που ακολουθούνται δεν μπορεί να πείσει τους πολίτες ότι τους προσφέρει προστιθέμενη αξία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να στρέφονται όλο και περισσότερο οι πολίτες σε κόμματα διαμαρτυρίας, σε λαϊκιστές και δημαγωγούς με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της ΕΕ.
Ενόψει της Συνόδου της Ρώμης τον Μάρτιο
Η Λευκή Βίβλος που θα παρουσιάσει σήμερα ο κ. Γιούνκερ είναι η συνεισφορά της Κομισιόν στο διάλογο που θα ξεκινήσει σε επίπεδο ευρωπαίων ηγετών στη Σύνοδο Κορυφής της Ρώμης στις 25 Μαρτίου. Μια ημερομηνία συμβολική δεδομένου ότι πριν από ακριβώς 60 χρόνια στην ιταλική πρωτεύουσα τα έξι ιδρυτικά μέλη υπέγραψαν τη Συνθήκη για τη σύσταση της ΕΟΚ, η μετεξέλιξη της οποίας είναι η σημερινή ΕΕ.
Η Κομισιόν θα περιλαμβάνει στη Λευκή Βίβλο εναλλακτικές επιλογές που θα καλύπτουν όλες τις προσεγγίσεις σε σχέση με τις αλλαγές που θα πρέπει να γίνουν και το βάθος στο οποίο θα πρέπει να προχωρήσουν, καθώς και τη δυνατότητα να επιταχύνουν την μεταξύ τους ενοποίηση σε κάποιους τομείς κράτη-μέλη με διαφορετικές ταχύτητες. Το βέβαιο είναι πως οι χώρες της Ευρωζώνης θα αποτελέσουν τον βασικό πυρήνα.
Στη Ρώμη οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα υιοθετήσουν μια κοινή δήλωση, ενώ στις συνέχεια και μέχρι τον Ιούνιο, η Κομισιόν θα παρουσιάσει πέντε θεματικά έγραφα με ιδέες για τις αλλαγές σε σχέση με την κοινωνική τους διάσταση, την Οικονομική και Νομισματική Ένωση, τη ασφάλεια και άμυνα της Ευρώπης, την αντιμετώπιση των αρνητικών στοιχείων της παγκοσμιοποίησης και το μέλλον των ιδίων χρηματοδοτικών πόρων της ΕΕ.
