WSJ: Πρωτογενές πλεόνασμα με τεράστιο κοινωνικό κόστος στην Ελλάδα

4 λεπτά ανάγνωση
11 Σεπτεμβρίου 2013

Ένα βήμα πιο κοντά στην επίτευξη του πρωτογενούς πλεονάσματος βρίσκεται για πρώτη φορά μέσα σε 10 χρόνια η Ελλάδα, σύμφωνα με νέο δημοσίευμα της Wall Street Journal η οποία επικαλείται τη χθεσινή ανακοίνωση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα ότι το πρωτογενές πλεόνασμα της κεντρικής κυβέρνησης στο οκτάμηνο διαμορφώθηκε στα 3 δισ. ευρώ.

Αν και όπως επισημαίνει σε δημοσίευμα στην ιστοσελίδα της η εφημερίδα αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να βοηθήσει την κυβέρνηση να ελαφρύνει περαιτέρω το δημόσιο χρέος της, ωστόσο, είχε τεράστιο κοινωνικό κόστος για την χώρα με την οικονομία να βρίσκεται για έκτη συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση και την ανεργία να έχει αγγίξει το 27%.

Σύμφωνα με τη WSJ, οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου τομέα έχουν «κουρευτεί» κατά 30% την ώρα που οι φόροι αυξάνονται συνεχώς και αυτό το διπλό «χτύπημα» έχει οδηγήσει τη ζήτηση στην Ελλάδα στα επίπεδα της προηγούμενης δεκαετίας.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, τα νέα αυτά στοιχεία έρχονται λίγες εβδομάδες πριν την έναρξη των κρίσιμων διαπραγματεύσεων που η ελληνική κυβέρνηση θα έχει με την τρόικα.

Ωστόσο, η Wall Street Journal τονίζει ότι η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με ένα χρηματοδοτικό κενό ύψους 11 δισ. ευρώ μέχρι το 2015 και η ελληνική κυβέρνηση «προσπαθεί να πείσει τώρα τους δανειστές να μην ζητήσουν νέα μέτρα λιτότητας».

Τέλος, η εφημερίδα σημειώνει ότι η ελληνική οικονομία έχει συρρικνωθεί πάνω από 20% από την έναρξη της κρίσης το 2008.

Άφησε ένα σχόλιο

Your email address will not be published.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ψυχική υγεία και καθημερινή πίεση: Η σιωπηλή κρίση της σύγχρονης ζωής

Η ψυχική υγεία αναδεικνύεται σε ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της

Πρωτογενές πλεόνασμα €8,1 δισ. το 2025 – Έσοδα €77,1 δισ., πάνω από τον στόχο οι φόροι, συγκράτηση στις δαπάνες

Με πρωτογενές πλεόνασμα 8,089 δισ. ευρώ έκλεισε ο κρατικός προϋπολογισμός του 2025,

Ηρωολατρεία χωρίς ερωτήσεις – το μόνιμο πολιτικό μας αυτογκόλ

Η κατασκευή «ηρώων» χωρίς ερωτήσεις είναι ίσως η πιο επικίνδυνη πολιτική συνήθεια