Η Δικαιοσύνη εξέδωσε αθωωτική απόφαση για όλους τους παραπεμφθέντες στην υπόθεση «Βατοπαίδιο» με εισαγγελική μάλιστα εισήγηση…. Όμως όταν ένα «σκάνδαλο» 8 χρόνια μετά, κηρύσσεται δικαστικά μη-σκάνδαλο ειδικά σε μια διεφθαρμένη ως το κόκαλο χώρα σαν την Ελλάδα, οι εντυπώσεις παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ίδιες. Ας σημειώσουμε λοιπόν ότι η περίφημη δικαστική οδός σε συνδυασμό με την πολυετή διαδικασία, ΔΕΝ αποκαθιστά παρά εν μέρει όσους αθωώνονται.
Πολιτικά, μια που η υπόθεση αυτή είχε κυρίαρχο το πολιτικό στοιχείο, ήταν αυτή που «άγγιξε» τον πρ. πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή. Ας μην ξεχνάμε ότι ναι μεν ο μακαρίτης Γιάννης Αγγέλου είχε απαλλαγεί με βούλευμα νωρίτερα, αλλά επί χρόνια η εμπλοκή του ονόματος του δημιούργησε μια αφόρητη πίεση στην Παναγή Κυριακού. Στην εξόδιο ακολουθία έναν χρόνο πριν, ο Κ. Καραμανλής είχε αποχαιρετήσει τον φίλο του Γιάννη και μάλιστα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια κατακλείδα με αυτήν της προχθεσινής ανακοίνωσης του…Δεν υπήρξε όμως αντίδραση λες και δεν άκουσαν τότε όσοι άκουσαν τώρα. Και τώρα πολλοί εξ όσων «άκουσαν» αντέδρασαν με άκρως επιθετικό πολιτικά τρόπο.
Είναι απορίας άξιον ότι και στο «σκάνδαλο» αντέδρασαν με …..ένα χρόνο καθυστέρηση από την σχετική ανακοίνωση του Υπουργείου που δημοσιοποιούσε την συμφωνία. Είναι απορίας άξιον ότι ανάλογες παραχωρήσεις είχαν γίνει για άλλες μονές επί άλλων κυβερνήσεων με τα ανάλογα χρυσόβουλα. Είναι απορίας άξιον τέλος πως συμπίπτουν στην σφοδρή κριτική τους προοδευτικοί σοσιαλδημοκράτες και σκληροί νεοφιλελεύθεροι….
Προσωπικά θα θεωρούσα αδιανόητο εκ μέρους του Κ Καραμανλή να σιωπήσει ως προς αυτό το θέμα. Διότι παρόλο που εκείνον έπληξε περισσότερο, ήταν πάνω απ αυτόν. Εντιμοι άνθρωποι λύγισαν στην πορεία, καθαροί πολιτικοί λασπώθηκαν, απλός κόσμος που πίστευε στην ακεραιότητα του «Καραμανλισμού» τα χασε…. Το Βατοπαίδι δεν ήταν θέμα σωστής ή λάθος πολιτικής της τότε κυβέρνησης, ήταν θέμα πολιτικής ηθικής τάξης και εντιμότητας. Ήταν ο βατήρας που στήθηκε για συμψηφισμό και εξίσωση των πολυετών σκανδαλωδών υποθέσεων επί ΠΑΣΟΚ με την πενταετία της ΝΔ. Το ίδιο είχε γίνει και στην τριετία 1990-1993 αν θυμάστε με τον Κ. Μητσοτάκη και τα τότε «σκάνδαλα» των ιδιωτικοποιήσεων. Είναι λοιπόν απορίας (αν)άξιον πως φιλελεύθεροι opinion leaders συμπράττουν ακόμη και σήμερα σε αυτό. Εκτός κι αν το κάνουν εν γνώσει τους.
