Όταν η κοινή γνώμη αναφέρεται στην «επιστροφή στα χωριά», η εικόνα που επικαλείται είναι κατά κανόνα συγκεχυμένη — αναγόμενη σε μια αποσπασματική και εμπειρικά ελλιπή αντίληψη της ελληνικής υπαίθρου, αντίληψη που οι
Οι δολοφόνοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Έχουν ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και φέρουν ένα επάγγελμα-βιτρίνα, ώστε ο κόσμος να μη συνειδητοποιεί ποια είναι η πραγματική τους δουλειά.
Ζούμε ιστορικές στιγμές. Τόσο στην χώρα μας, και στην σε εξέλιξη πρόταση μομφής που συζητιέται μέχρι και τώρα στην βουλή των Ελλήνων, όσο και σε όλο τον πλανήτη. Σχεδόν σε όλες τις
Ημέρα της Γυναίκας χθες. Και η μνήμη σταματάει σε πρόσωπα – σταθμούς, σε άλλες εποχές που η θέση της Γυναίκας ήταν υποτιμημένη και τα δικαιώματα της παραμερισμένα. Οι προκλήσεις πολλές, αλλά πλήθος
Η περιέργεια είναι μια από τις πιο ισχυρές δυνάμεις που διαθέτουμε ως άνθρωποι. Είναι αυτή η εσωτερική σπίθα που μας ωθεί να αναρωτηθούμε, να εξερευνήσουμε και να μάθουμε. Είναι ο μηχανισμός που
Το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα της επιτροπής διενέργειας προκαταρκτικής εξέτασης για τη μη άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του ελεγχόμενου, ήδη πρώην, υφυπουργού και η σύνταξη διαφορετικών και δη αντικρουόμενων, πορισμάτων από συμπολίτευση και αντιπολίτευση,
Το συλλαλητήριο της 28ης Φεβρουαρίου ήταν συγκλονιστικό. Ήταν ορόσημο της τελευταίας δεκαετίας όπου μαζεύτηκαν για πρώτη φορά πολίτες από όλα τα κόμματα, τα κοινωνικά στρώματα και όλες τις ηλικίες. Αν αθροίσουμε το
Ο καθ’ ομολογίαν του φυσικός αυτουργός της τραγωδίας, ο σταθμάρχης που έβαλε τα δύο τρένα στις ίδιες ράγες και οι δύο συνάδελφοί του που πήραν άδεια από τη σημαία και τον άφησαν
Από την Παρασκευή το βράδυ από όλους ακούγονται τα ερωτήματα: Γιατί η Ελλάδα σιωπά μπροστά σε αυτήν την βαρβαρότητα που βίωσε – ο επί τρία χρόνια εμπόλεμος- Ζελένσκι από τον πρόεδρο Τραμπ;
Αυτή η ημερομηνία θα μείνει στην ιστορία… Δεν είναι μια απλή επέτειος… Δεν είναι ένα μνημόσυνο… Είναι η μέρα ορόσημο μιας ολόκληρης εποχής που ξεκίνησε από την μεταπολίτευση κι έχει κλείσει ανεπιστρεπτί.