Υπάρχει μια παλιά πολιτική συνήθεια στην Ελλάδα.
Όταν τα δημοσκοπικά ευρήματα δεν μας αρέσουν, δεν αμφισβητούμε το μήνυμα. Αμφισβητούμε τον αγγελιοφόρο. Κάπως έτσι μοιάζει να κινείται και το ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα απέναντι στις εταιρείες δημοσκοπήσεων.
Ο λόγος είναι προφανής. Ο μεγάλος φόβος της Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι τόσο η σημερινή εκλογική της επίδοση, όσο το ενδεχόμενο να παγιωθεί στην κοινή γνώμη η εικόνα ότι ο Αλέξης Τσίπρας εξελίσσεται στον βασικό αντίπαλο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αν αυτή η εντύπωση ριζώσει στους ψηφοφόρους, τότε το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να βρεθεί σε πολιτική μέγγενη.
Από τη μία πλευρά, ένα τμήμα των αντιδεξιών ψηφοφόρων του μπορεί να θεωρήσει ότι η ψήφος στον Τσίπρα είναι η πιο αποτελεσματική επιλογή απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Από την άλλη, οι πιο κεντρώοι και αντιτσιπρικοί ψηφοφόροι ενδέχεται να αναζητήσουν πολιτική ασφάλεια στη ΝΔ, προκειμένου να αποφύγουν μια επιστροφή σε καταστάσεις που θυμίζουν το 2015.
Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να επιλέγει τη σύγκρουση με τις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν αυτή την τάση. Όμως η πολιτική εμπειρία διδάσκει ότι η αμφισβήτηση των μετρήσεων δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Οι δημοσκοπήσεις μπορεί να πέφτουν έξω, μπορεί να διαφέρουν μεταξύ τους, αλλά όταν πολλές έρευνες αρχίζουν να δείχνουν την ίδια εικόνα, τότε η πολιτική ηγεσία οφείλει να την αξιολογήσει σοβαρά.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το πρόβλημα δεν είναι τι δείχνει το γκάλοπ. Το πρόβλημα είναι τι πιστεύει ο ψηφοφόρος όταν το διαβάζει. Και αν οι πολίτες αρχίσουν να θεωρούν ότι ο πραγματικός αντίπαλος του Μητσοτάκη είναι ο Τσίπρας, τότε οι εξελίξεις για το ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο δύσκολες απ’ όσο δείχνουν σήμερα οι αριθμοί.
