Η παρουσία των πολιτικών αρχηγών στη ΔΕΘ αποκαλύπτει μια καθαρή διαφορά.
Όταν μιλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, οι πολίτες εξετάζουν μέτρα, ποσά και άμεσο όφελος. Αντίθετα, όταν μιλούν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης, το κοινό ακούει κυρίως υποσχέσεις.
Η διαφορά δεν αφορά μόνο την επικοινωνία. Ο Μητσοτάκης κυβερνά και διαθέτει τη δυνατότητα να μετατρέψει τις εξαγγελίες σε πράξεις. Επομένως, κάθε ανακοίνωσή του επηρεάζει οικογένειες, εργαζομένους και επιχειρήσεις.
Οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης, όμως, δεν προκαλούν την ίδια προσδοκία. Οι πολίτες κρίνουν τα λόγια τους, αλλά δεν βλέπουν ένα πειστικό σχέδιο εξουσίας. Παράλληλα, θυμούνται το κυβερνητικό παρελθόν του Τσίπρα και τις συνεχείς αστοχίες του ΠΑΣΟΚ.
Σημαντικό ρόλο παίζει και η λεγόμενη «παράσταση νίκης». Οι δημοσκοπήσεις ρωτούν τους πολίτες ποιο κόμμα πιστεύουν ότι θα κερδίσει, ανεξάρτητα από την προσωπική τους επιλογή. Σε αυτή τη μέτρηση, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί καθαρό προβάδισμα.
Αυτός ο «αέρας νίκης» ενισχύει την εικόνα σταθερότητας του πρωθυπουργού. Ταυτόχρονα, δυσκολεύει την προσπάθεια των αντιπάλων του να παρουσιάσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση.
Βεβαίως, η Δημοκρατία χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση και πραγματική δυνατότητα πολιτικής εναλλαγής. Ωστόσο, ο Μητσοτάκης δεν ευθύνεται για την αδυναμία των αντιπάλων του. Ούτε φταίει επειδή εκείνοι περιορίζουν τη δράση τους σε συνθήματα και προσωπικές επιθέσεις.
Στη ΔΕΘ, λοιπόν, ο πρωθυπουργός δίνει λογαριασμό για το έργο του και παρουσιάζει νέα μέτρα. Η αντιπολίτευση, αντίθετα, συνεχίζει να μιλά χωρίς να πείθει ότι μπορεί να κυβερνήσει.
