Έχω μείνει αρκετά σιωπηλός σε σχέση με την Ελλάδα, δεν ήθελα να φωνάξω «Grexit» σε ένα γεμάτο θέατρο. Αλλά μετά τις εξελίξεις με τις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, κάτι πρέπει επιτέλους να ειπωθεί, και συγκεκριμένα: Τι νομίζουν οι πιστωτές, και ιδίως από το ΔΝΤ, ότι κάνουν; Αυτό σημειώνει ο Πολ Κρούγκμαν σε νέο του άρθρο.
Αυτή θα έπρεπε να είναι μια διαπραγμάτευση για τους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος, και στη συνέχεια, για την ελάφρυνση του χρέους. Η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει σε αρκετά υψηλά πλεονάσματα τελικά, ιδίως αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός θα ήταν σε τεράστιο πρωτογενές πλεόνασμα, εάν η οικονομία δεν ήταν τόσο πιεσμένη. Αλλά οι πιστωτές συνεχίζουν να απορρίπτουν τις ελληνικές προτάσεις για τον λόγο ότι στηρίζονται σε υπερβολικό βαθμό σε φόρους και όχι αρκετά σε περικοπές δαπανών. Έτσι, υπαγορεύουν την εσωτερική πολιτική.
Ο υποτιθέμενος λόγος για την απόρριψη της «απάντησης» με βάση τη φορολογία είναι ότι θα βλάψει την ανάπτυξη. Η προφανής απάντηση είναι: Mας δουλεύετε; Οι άνθρωποι που απέτυχαν παταγωδώς να δουν τη ζημιά που μπορούσε να κάνει η λιτότητα, τώρα δίνουν μαθήματα σε άλλους για την ανάπτυξη;
Μιλήστε με τους ανθρώπους του ΔΝΤ και θα δείτε ότι μιλούν για την αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, την ενόχληση τους για υπεροπτική του ρητορική, και ούτω καθεξής. Αλλά δεν είμαστε στο γυμνάσιο. Και αυτή τη στιγμή είναι οι πιστωτές αυτοί που οδηγούν την Ελλάδα στον γκρεμό. Τι συμβαίνει λοιπόν; Ο στόχος είναι να διαλύσουν τον ΣΥΡΙΖΑ; Είναι να αναγκάσουν την Ελλάδα σε μια πιθανώς καταστροφική χρεοκοπία για να αποτελέσει το παράδειγμα σε άλλους;
Σε αυτό το σημείο ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να μιλάμε για Graccident. Αν συμβεί το Grexit, θα είναι επειδή οι πιστωτές, ή τουλάχιστον το ΔΝΤ, ήθελε να συμβεί.
