«Εάν τα μέτρα λιτότητας που εφαρμόσθηκαν στην Ελλάδα εφαρμόζονταν στις ΗΠΑ θα έφθαναν ετησίως το 1 τρισεκ. δολάρια (802 δισεκ. ευρώ) για τους αμερικανούς φορολογούμενους» επισημαίνει σε άρθρο του στους New York Times ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, υποστηρίζοντας ότι έχουν γίνει τεράστιες μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα.
«Η χώρα στο διάστημα της κρίσης μείωσε την απασχόληση στο δημόσιο και τους μισθους, περιέκοψε τα κοινωνικά προγράμματα, αύξησε τους φόρους, οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα βυθίστηκαν και το 1/4 του εργατικού δυναμικού είναι άνεργοι» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Όπως τονίζει στο άρθρο του ο κ. Κρούγκμαν, «οι Έλληνες έδειξαν προθυμία και δέχθηκαν τον πόνο των σκληρών μέτρων έτσι ώστε να φτάσουν στην ανάκαμψη, ωστόσο τις τελευταίες ημέρες μεταδίδεται από την Ευρώπη ένα μήνυμα ότι οι Έλληνες μπορεί και να έχουν φθάσει στo όριό τους».
«… Η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί έναν αρκετά απελπισμένο πολιτικό ελιγμό για να αναβάλει τις γενικές εκλογές. Και εάν αποτύχει, ο πιθανός νικητής των εκλογών είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα της αριστεράς που έχει ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση του προγράμματος λιτότητας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αντιπαράθεση με τη Γερμανία και έξοδο από το ευρώ» σημειώνει.
Σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο, το σημαντικό σημείο είναι πως δεν είναι μόνο οι Έλληνες που είναι τρελοί και δεν μπορούν να αντέξουν άλλο. «Κοιτάξτε την Γαλλία, όπου η Marine Le Pen, ηγέτης του Εθνικού Μετώπου, προηγείται των υποψηφίων των mainstream κομμάτων, από τη δεξιά και την αριστερά. Κοιτάξτε την Ιταλία, όπου οι μισοί ψηφοφόροι υποστηρίζουν ριζοσπαστικά κόμματα όπως η Λίγκα του Βορρά και το Κίνημα των Πέντε Αστέρων. Κοιτάξτε την Βρετανία, όπου τόσο η αντιμεταναστευτική πολιτική ορισμένων όσο και οι Σκωτσέζοι αυτονομιστές, απειλούν την πολιτική τάξη».
«Θα ήταν τρομερό εάν οποιοδήποτε από αυτά τα κόμματα –με εξαίρεση, παραδόξως, τον ΣΥΡΙΖΑ, που φαίνεται να είναι σχετικά ήπιος- έρθει στην εξουσία. Αλλά υπάρχει λόγος για την άνοδό τους» εξηγεί. «Αυτό συμβαίνει όταν μια ελίτ διεκδικεί το δικαίωμα στην εξουσία βασισμένο σε υποτιθέμενη τεχνογνωσία της, την αντίληψη του τι πρέπει να γίνει. Τότε αποδεικνύει ότι δεν ξέρει στην πραγματικότητα τι κάνει, αλλά και ότι είναι ιδεολογικά άκαμπτη να μάθει από τα λάθη της» παρατηρεί.
«Δεν έχω ιδέα πως τα εξελιχθούν τα γεγονότα στην Ελλάδα. Αλλά υπάρχει ένα πραγματικό μάθημα στην πολιτική της αναταραχή, που είναι πολύ πιο σημαντικό από τα ψευδή μαθήματα που πήραν πολλοί λόγω των ιδιαίτερων δημοσιονομικών δεινών της» καταλήγει ο αμερικανός οικονομολόγος.
