Να θυμηθούμε λίγο ότι το 2009 ο ΣΥΡΙΖΑ (ο Συνασπισμός δηλαδή του Αλαβάνου) ήταν στο 4% και ξανά γυρνάει σιγά σιγά εκεί.
Να θυμηθούμε ότι όλοι οι σύντροφοι τότε του Αλέξη Τσίπρα, είναι σήμερα στην εξουσία στο πλευρό του. Αυτοί οι αντιεξουσιαστές που πήγαιναν σε κάθε εκδήλωση και έκλειναν όλους τους δρόμους και έβαζαν φωτιές και έκαναν καταλήψεις.
Ναι, αυτοί είναι, μην ξεχνιέστε.
Είναι εμφανές άλλωστε, από το σουλούπι τους, πως ντύνονται, πως μιλούν.
Άγνωστοι μέχρι χθες στην πολιτική σκηνή βγήκαν ξαφνικά βουλευτές και έγιναν υπουργοί με κοστούμι.
Ακούς συζητήσεις στην τηλεόραση με πολιτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και νομίζεις ότι ακούς τηλεμαρκέτινγκ για σόμπες. Στις 3, οι 4 δώρο και νομίζουν ότι το χάφτουμε πια. Συνηθίσαμε να χάφτουμε.
Βλέπεις κάτι θείτσες από την πολιτιστική τοπική οργάνωση του δήμου Βραυρώνας να μιλάνε για το ΑΕΠ της χώρας, βουλευτίνες γαρ.
Βλέπεις κάτι περιθωριακούς με μπεζ πουκάμισα και σκισμένους γιακάδες, να βγάζουν αφρούς από το στόμα, από την ασταμάτητη λογοδιάρροια του τίποτα και να είναι λέει γενικός γραμματέας.
Εμείς, λένε, δεν φέραμε την χώρα εδώ που είναι, δεν κάναμε τίποτα. Προφανώς και δεν κάνατε τίποτα. Από τότε που γεννηθήκατε. Είχατε στόχο μόνο, την καταστροφή της χώρας.
Βέβαια, τώρα ο Αλέξης Τσίπρας, όντας ξύπνιος, τους πολύ περιθωριακούς τους αποτίναξε μετά το δημοψήφισμα. Ο πυρήνας όμως είναι ο ίδιος και τις αποφάσεις τις παίρνουν οι παλαιοί αντιεξουσιαστές της πολιτικής ζωής.
Αυτοί που δεν ήθελαν καμία ξένη επένδυση.
Αυτοί που έκαναν επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας.
Αυτοί που δεν έκαναν τον σταυρό τους.
Αυτοί που δεν πιστεύουν στο έθνος.
Αυτοί που ήθελαν να βγούμε εκτός ευρώ.
Αυτοί που δεν τους αρέσει ο ιδιωτικός τομέας.
Αυτοί που προσέβαλλαν τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας μας και τα εθνικά μας σύμβολα.
Αυτοί είναι.
