Το ερώτημα δεν είναι με τι κλίμα θα πάμε στις εκλογές, αλλά αν μέσα απ’ αυτό το κλίμα είναι δυνατόν να αναδειχθούν τα πραγματικά και ουσιώδη πολιτικά διλήμματα που αφορούν στο μέλλον του τόπου.
Αν σας πω ότι είμαι πολύ αισιόδοξος, θα σας πω ψέματα. Όλα γύρω μας δείχνουν ότι θα μπούμε σε ένα εξάμηνο εξωφρενικής θεματολογίας και αντιπαράθεσης, που δύσκολα η ατζέντα θα προσανατολιστεί στα ζητήματα που πρέπει.
Δεν είναι μόνο η αντιπολίτευση που λυσσαλέα επιμένει μονοθεματικά στο αναπόδεικτο και ομιχλώδες πεδίο των παρακολουθήσεων, λες και δεν υπάρχει τίποτα άλλο γύρω μας.
Είναι και ένα ικανό κομμάτι της ίδιας της ΝΔ, που κατατρύχεται από αφόρητα συντηρητικές αντιλήψεις και σιχαίνεται σε τέτοιο βαθμό κάθε εκσυγχρονιστική ιδέα, που προτιμά να αυτοροκανίσει το κλαδί που κάθεται και να συμμαχήσει με υπογείως την αριστερά, παρά να δει τον τόπο να κάνει ένα βήμα μπροστά. Φοβική και ταλαίπωρη. Τι να σου κάνει κι ο Κυριάκος; Μόνος του είναι. Με την εκσυγχρονιστική και παραγωγική ελίτ του τόπου να έχει παραδώσει τα σκήπτρα στους σαλταδόρους, στους θεόπληκτους και στους προγονόπληκτους.
