Στην Τουρκία ο εκνευρισμός για την κίνηση του Κ. Μητσοτάκη να δείξει τον χάρτη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν κρύβεται. Όπως και η εντεινόμενη ενόχληση για την ενίσχυση του Ελληνικών Ε.Δ. με τη δεύτερη φρεγάτα Belharra.
Ο χάρτης έκανε θρύψαλα το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Ενώ η δεύτερη φρεγάτα, ο «Νέαρχος», είναι πολύ πιο εξελιγμένος από τον «Κίμωνα», ο οποίος, με τη σειρά του, δεν έχει αντίπαλό του το τουρκικό πολεμικό ναυτικό.
Αυτά που καταλαβαίνουν στην Άγκυρα δεν τα καταλαβαίνουν όσοι συνεχίζουν να εκτίθενται μιλώντας για «εθνικές ήττες», όπως ο Α. Σαμαράς, ο Ν. Ανδρουλάκης και βεβαίως ο πιο ανίδεος όλων, ο Α. Τσίπρας. Τα καταλαβαίνει όμως και μάλιστα πολύ καλά ο Ευ. Βενιζέλος. Η είδηση δεν είναι ότι τα καταλαβαίνει, άλλωστε ούτε την ευφυΐα του, ούτε την εμπειρία του αμφισβητεί κανείς, είτε συμφωνεί μαζί του είτε όχι. Η είδηση είναι ότι ο Β. Βενιζέλος αποφάσισε να γράψει ένα άρθρο στο «Βήμα», με το οποίο εκθέτει ή «σφάζει με το γάντι», αν προτιμάτε, τον πρώην συγκυβερνήτη του, Α. Σαμαρά, και τον πρόεδρο του κόμματος στο οποίο ανήκει.
Ο Β. Βενιζέλος μιλά καθαρά, εξηγεί τη συμφωνία του με τους χειρισμούς της κυβέρνησης όσον αφορά το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Εξηγεί όμως και τις διαφωνίες που διατυπώνονται από την αντιπολίτευση. Είναι «για τα μάτια του κόσμου», όπως έγραψε. Καθώς δεν εντοπίζει ουσιώδεις λόγους στις διαφωνίες της αντιπολίτευσης. Τις οποίες αποδίδει σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι «η μακρά προεκλογική περίοδος, στην οποία έχουμε ήδη εισέλθει με ένταση και πάθος, δεν επιτρέπει ούτε στρατηγικό αναστοχασμό, ούτε αισιοδοξία για ευρύτερες συναινέσεις, ως προς την εθνική στρατηγική, ακόμα και αν διαπιστώνονται συγκλίσεις ως προς το εθνικό αφήγημα».
Δεν ξέρω πόσο πιο κομψά μπορούσε να πει ότι οι τελάληδες της «εθνικής ήττας» κάνουν αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση και μάλιστα σε μια κρίσιμη περίοδο επικίνδυνης ρευστότητας. Γιατί, σε λιγότερο περίτεχνα ελληνικά, αυτά που είπε ο Β. Βενιζέλος περιγράφουν τον ανεύθυνο, τον μίζερο, τον «τιποτολόγο» και τον λαϊκιστή. Άραγε θα του απαντήσει κανείς εκ των «αδειασθέντων»;