Μία εβδομάδα μετά, εκεί που η φρίκη έγινε πραγματικότητα, εκεί που οι άνθρωποι καίγονταν και πνίγονταν ζωντανοί, εκεί που τα λόγια δεν φτάνουν. Μια φωτιά αλλόκοτη που έκαιγε με μανία δίχως σταματημό. Μια τραγωδία ανείπωτη για την οποία κανείς εκ των ιθυνόντων δεν είχε την ευθιξία -όχι να παραιτηθεί- ούτε καν να ζητήσει μια συγγνώμη.
Αδυνατώ να καταγράψω κάτι περισσότερο με λέξεις και δε νομίζω να χρειάζεται. Είναι τόσος ο πόνος και τόσος ο θυμός. Οι εικόνες νομίζω φτάνουν.
