Αμφιβάλω αν έχει υπάρξει μεταπολιτευτικά προσφυγή στις κάλπες με τόσο καταβαραθρωμένο το ηθικό του ενός αντιπάλου. Ο Σύριζα σύρθηκε σ’ έναν αγώνα δίχως να τον θέλει, με τους αξιωματικούς να βρίσκονται σε κατάσταση σοκ και τους φαντάρους να ψάχνουν μονοπάτι για λιποταξία. Ετοιμάζονται να δώσουν μια μάχη, δίχως να έχουν στο στρατόπεδο τους ούτε έναν που να πιστεύει ότι μπορούν να την κερδίσουν. Σα να πηγαίνουν εκστρατεία κι αντί για πολεμικά λάβαρα να κρατούν λευκές σημαίες.
Αν κάτσουμε να καλοσκεφτούμε τι έχει συμβεί από την Κυριακή το βράδυ μέχρι τώρα, θα μείνομε άναυδοι. Ήταν τρομερές στιγμές, καθώς βιώσαμε την κατάρρευση ενός τεχνητού μύθου μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Από τις επτά ως τις δέκα το βράδυ, ένας θηριώδης εξουσιαστικός μηχανισμός εξαϋλώθηκε μπροστά στα μάτια μας, δίνοντας την θέση του σε ένα τσούρμο από νικημένος ανθρώπους που δεν ήξεραν τι έλεγαν και τι έκαναν.
Μπήκαν όλα στη θέση τους ξαφνικά. Ο άχαστος έχασε, οι ανίκητοι νικήθηκαν, οι εξπέρ της επικοινωνίας μουγκάθηκαν. Τώρα πάμε σε μια αναμέτρηση που κανένας σοβαρός στοιχηματζής δεν θα έβαζε στο δελτίο του. Ο νικητής είναι σίγουρος, ο ηττημένος είναι δεδομένος, απομένει το εύρος της νίκης και η αυτοδυναμία του νικητή ή όχι. Απλά πράγματα κατά βάθος, καθώς ο ελληνικός λαός αγαπά τους σίγουρους νικητές. Ποτέ δεν τους πάει κόντρα.
Έχουμε ακόμα λίγο δρόμο μέχρι να ξεκαθαρίσει οριστικά το παιχνίδι. Ένας μήνας είναι πολύς πολιτικός χρόνος πλην όλοι γνωρίζουν υπέρ ποίου θα κυλήσει. Η στατιστική λέει πως ήρθε η ώρα του Κυριάκου να πιάνει κάρβουνο και να γίνεται χρυσάφι. Όπως συνέβαινε με τον Τσίπρα το 2015, χρονιά που του εξασφάλισε τέσσερα χρόνια απρόσκοπτης εξουσίας. Ο Αλέξης περνά σήμερα την χειρότερη περίοδο της ζωής του. Όλα στραβά και ανάποδα του πάνε. Τώρα θα μιλά και δεν θα τον ακούει κανείς. Μ’ έναν Κυριάκο απέναντι που και δίχως να λέει κουβέντα θα κερδίζει. Νέμεσις.
