Ξέρω τι σημαίνει και τι πρέπει να σημαίνει αντιπολίτευση σε μια Δημοκρατία.
Έχω “καμαρώσει” πολιτικούς αντιπάλους, να διασταυρώνουν τα ξίφη τους, πολιτισμένα, αντρίκια, θαρραλέα… Τέτοιο μίσος απέναντι σε πρόσωπο Πρωθυπουργού, εκφρασμένο από όλους τους πολιτικούς οχετούς της χώρας, δεν έχω ξαναδεί.
Ακροδεξιοί, ακροαριστεροί, συνομωσιολογοι, τρελαμένοι, συμφώνησαν άτυπα, ότι ο… κοινός εχθρός, τους καθιστά προσωρινά “φίλους” και συνοδοιπόρους.
Φτάνει να φύγει ο Μητσοτάκης, που κάπως προσπαθεί να ανακατέψει τη σούπα, να ξαναμοιράσει την τράπουλα, να θίξει λίγα συμφέροντα συνδικαλιστικά, μήπως κι αυτή η χώρα, η τόσα χρόνια παραδομένη στην ασυδοσία, συναντηθεί με το μέλλον της..
Όλοι όσοι στάθηκαν δίπλα του, ήξεραν ότι η προσπάθεια αυτή θα είναι πολύ δύσκολη.. Κανένας δεν περίμενε όμως, ότι Έλληνες θα προσδοκούσαν τον θάνατο Ελλήνων σε φωτιές, προκειμένου να πάρουν εκδίκηση… Θλίψη και οργή! Μια ευχή μόνο! Να μην υπάρξουν ανθρώπινες απώλειες.. Και μετά, αυτό το κράτος της παράνοιας, να γκρεμιστεί και να ξαναστηθεί από την αρχή, κομμάτι κομμάτι…
