Στην πρώτη θέση της δημοσιονομικής προσαρμογής παγκοσμίως βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με τη σχετική έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στην οποία προβλέπεται πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% του ΑΕΠ για το 2014, που θα αυξηθεί σε 3% το 2015 και σε 4,5% το 2016. Παράλληλα, διορθώνεται και η συνολική εικόνα με το δημοσιονομικό έλλειμμα να υποχωρεί στο 2,7% του ΑΕΠ το 2014, στο 1,9% του ΑΕΠ το 2015 και στο 0,6% το 2016.
Μιλώντας στο πλαίσιο της ετήσιας συνόδου του ΔΝΤ, ο διευθυντής Δημοσιονομικών του Ταμείου Βίτορ Γκασπάρ αναφέρθηκε επίσης στην επιτυχή έξοδο της χώρας στις αγορές και εκτίμησε ότι τα χειρότερα για την Ελλάδα «έχουν παρέλθει», αλλά έσπευσε να υπογραμμίσει ότι παρατηρείται μεγάλη υστέρηση στον τομέα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που, όπως ανέφερε, θα βρίσκεται πλέον στην κορυφή της ατζέντας των διαβουλεύσεων του Ταμείου με την Αθήνα.
Ως ενδεικτικές της προόδου που έχει σημειωθεί αναφέρονται οι «στοχευμένες περικοπές» των εργοδοτικών εισφορών για κοινωνική ασφάλιση, οι οποίες, σύμφωνα με το ΔΝΤ, θα ενισχύσουν την απασχόληση, ιδιαίτερα των νέων εργαζομένων και των γυναικών.
Διαφορετικές εκτιμήσεις για το χρέος
Για το θέμα του χρέους το Ταμείο διαφωνεί με τις προβλέψεις της Αθήνας για μείωσή του στο 168% του ΑΕΠ το 2015, αντιτείνοντας πως του χρόνου θα είναι στο 171% και το 2016 στο 160%. Σε ό,τι αφορά τις χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας, εκτιμώνται σε 18 δισ. ευρώ το 2015 και 7 δισ. το 2016, ποσά που θα κληθεί να αντλήσει η χώρα από τις αγορές εάν, όπως προσδοκά η κυβέρνηση, η Ελλάδα εξέλθει πρόωρα από το μνημόνιο.
Η έκθεση καταγράφει μια σειρά από άλλους τομείς στους οποίους η Ελλάδα έχει προχωρήσει σε «σημαντικές μεταρρυθμίσεις και προσαρμογές», όπως στο ασφαλιστικό σύστημα, στις συντάξεις και στην υγεία.
Τόσο στην έκθεση, όσο και στις δηλώσεις του κ. Γκασπάρ, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην αυξανόμενη ανεργία που εξελίσσεται στοέκθεση μείζον πρόβλημα σε παγκόσμιο επίπεδο και υπογραμμίσθηκε η αναγκαιότητα να υπάρξει «συνδυασμός» των μεταρρυθμίσεων και των διαρθρωτικών αλλαγών με την απασχόληση και την ανάπτυξη.
Μεταρρυθμιστική κόπωση και αποπληθωριστικοί κίνδυνοι
Σε ό,τι αφορά την ευρωζώνη, γίνεται μνεία στην αναιμική ανάκαμψη που καταγράφεται και επισημαίνεται η ανάγκη να δρομολογηθούν πολιτικές για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Τέλος, σημειώνονται η «κόπωση» που έχουν δημιουργήσει οι προσπάθειες για δημοσιονομική προσαρμογή, καθώς και οι κίνδυνοι που εγκυμονεί ο χαμηλός πληθωρισμός.
