Το μεγάλο λάθος του ΔΝΤ με την Ελλάδα

Αντί να απαιτεί την αποπληρωμή και περαιτέρω λιτότητα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα πρέπει να αναγνωρίσει την ευθύνη του για την κατάσταση της χώρας και να διαγράψει ένα μεγάλο μέρος του χρέους, αναφέρει σε άρθρο του στο Bloomberg o καθηγητής του Princeton University, Ashoka Mody.

Ο αρθογράφος υποστηρίζει ότι το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έκαναν το μοιραίο λάθος αντί να επιτρέψουν στην Ελλάδα να χρεοκοπήσει στο χρέος της προς τους ιδιώτες πιστωτές, να της δανείσουν χρήματα για να το πληρώσει στο ακέραιο.

Το 2010, πολλοί είχαν μιλήσει για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, επιβάλλοντας έτσι ζημιές σε τράπεζες και επενδυτές. Μεταξύ αυτών ήταν αρκετά μέλη του Δ.Σ. του ΔΝΤ και ο Karl Otto Pohl, πρώην πρόεδρος της Bundesbank και ένας από τους αρχιτέκτονες του ευρώ. Το ΔΝΤ και οι ευρωπαϊκές αρχές αντέδρασαν υποστηρίζοντας ότι η αναδιάρθρωση θα προκαλούσε παγκόσμιο χρηματοοικονομικό χάος. Όπως ο Pohl είχε τότε σημειώσει, αυτό ήταν απλά μια κάλυψη για τη διάσωση των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Στο τέλος, η προσέγγιση των αρχών απλά αντικατέστησε το ένα πρόβλημα με ένα άλλο: το ΔΝΤ και τα δάνεια του επίσημου τομέα χρησιμοποιήθηκαν για να αποπληρωθούν οι ιδιώτες πιστωτές. Έτσι, παρά την καθυστερημένη αναδιάρθρωση του 2012, οι υποχρεώσεις της Ελλάδας παραμένουν αφόρητες έχοντας πλέον μεταφερθεί στους επίσημους πιστωτές.

Ο κ. Mody εκτιμά ότι αναπόφευκτα στο τέλος θα υπάρξει ελάφρυνση χρέους – αλλά μόνο σε μικρές δόσεις και μαζί με αδιάκοπο πόνο. Η ελληνική κυβέρνηση θα χρειαστεί να παρακρατήσει πληρωμές σε προμηθευτές και εργαζόμενους και θα λεηλατήσει τα ασφαλιστικά ταμεία. Πέντε χρόνια από σήμερα, το οικονομικό και κοινωνικό στρες της χώρας ενδεχομένως να είναι μεγαλύτερο. Το ερώτημα θα είναι: Γιατί δεν διαγράφηκε περισσότερο χρέος νωρίτερα; Κανείς δεν είναι πρόθυμος να αντιμετωπίσει αυτή τη δυσάρεστη αριθμητική και επικρατούν οι ευσεβείς πόθοι;