Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, υπογράμμισε ότι η ελληνική οικονομία ανακάμπτει και υπάρχει πολιτική βούληση από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης και του Eurogroup για να εξέλθει από το πρόγραμμα διάσωσης η χώρα, χωρίς την ανάγκη για άλλο πρόγραμμα.
Χαρακτηρίζει παράλληλα «πολύ καλή είδηση» το γεγονός ότι τα ομόλογα της χώρας της Ιβηρικής έπαψαν πλέον να αξιολογούνται ως «ομόλογα υψηλού κινδύνου -σκουπίδια», υπογραμμίζοντας πως αποδεικνύεται ότι «είναι δυνατόν να φθάσουμε σε μία τέτοια επιτυχία ακολουθώντας μία προοδευτική ατζέντα».
Ειδικότερα, μετά την απόφαση του οίκου αξιολόγησης Standard and Poors (S&P) το περασμένο Σάββατο, που αναβάθμισε την αξιολόγηση των πορτογαλικών ομολόγων, ο κ. Τσακαλώτος τόνισε πως «ήταν πολύ καλή είδηση για την Πορτογαλία το γεγονός ότι τα ομόλογά της δεν αντιμετωπίζονται πια ως (junkstatus bonds)». Ωστόσο, το γεγονός αυτό «δεν σημαίνει ότι για μια προοδευτική κυβέρνηση ο τελικός διαιτητής/κριτής της απόδοσής της πρέπει να είναι οι αγορές και οι οίκοι αξιολόγησης», υπογραμμίζει το πορτογαλικό πρακτορείο.
«Αυτό που είναι αισιόδοξο ωστόσο, όχι μόνο για την Πορτογαλία, αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι ότι μπορεί να υπάρξει μια τέτοια επιτυχία, ακόμη και όταν ακολουθείται μια προοδευτική ατζέντα» σημειώνει.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, ο υπουργός Οικονομικών επισημαίνει ακόμη ότι «η ελληνική κυβέρνηση έκανε τα πάντα για να προστατεύσει τους πιο ευάλωτους, να υποστηρίξει το εθνικό σύστημα υγείας και να προωθήσει ένα ανθρωπιστικό πλαίσιο για την προσφυγική κρίση».
Ο Τσακαλώτος αναγνωρίζει στη συνέντευξή του πως «οι περιορισμοί που έχει η ελληνική κυβέρνηση, φυσικά, δεν προέρχονται μόνο από τις χρηματοπιστωτικές αγορές αλλά και από το πρόγραμμα με τους πιστωτές μας», αλλά σημειώνει ότι «ωστόσο, επιτέλους υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ».
Στη σημερινή του συνέντευξη, ο Έλληνας υπουργός, τονίζει το Lusa, εύχεται «τα παραδείγματα της Πορτογαλίας και της Ελλάδας να εμπνεύσουν άλλους και θα ενισχύσουν τις δυνάμεις εκείνες που αναζητούν μια ευρωπαϊκή οικονομική και χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική τέτοια που να μπορεί να απαντήσει στο πρόβλημα όχι μόνο των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων αλλά και στην αίσθηση των απλών ανθρώπων ότι δεν είναι σε θέση να επηρεάσουν αποφάσεις που αφορούν τη ζωή τους».
