Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος στον κόσμο ολόκληρο που να μην κατάλαβε ότι χθες, η Ελλάδα έχασε, για πρώτη φορά μετά την καταστροφή του 1922, τμήμα του εθνικού εδάφους.
Η Άγκυρα δηλώνει ορθά κοφτά ότι τα Ίμια είναι τουρκικό έδαφος, έχει αναπτύξει τις δυνάμεις της γύρω γύρω, εφαρμόζοντας ναυτικό αποκλεισμό, εμβολίζουν πλοίο μας που προσπάθησε να πλησιάσει στα μέχρι τώρα ελληνικά νησιά, στα παράλια της Αλικαρνασσού ετοιμάζεται στρατιωτική εγκατάσταση άμεσης επέμβασης στο Αιγαίο, ο Ερντογάν απειλεί ευθέως με στρατιωτική δράση («οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, τον στρατό και τον στόλο μας» είπε ο Σουλτάνος) και παρεμποδίζει “με τσαμπουκά” την εγκατάσταση του γεωτρύπανου στην κυπριακή ΑΟΖ. Και οι ΗΠΑ σφυρίζουν αδιάφορα έχοντας προαναγγείλει ουσιαστικά δια του πρεσβευτή τους ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο που θα καταλήξει σε ακρωτηριασμό της χώρας.
Και τι κάνει το Μαξίμου; Βγάζει μια γελοία ανακοίνωση λέγοντας ότι «η Τουρκία εκτός από το να παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο, δεν γνωρίζει ούτε γεωγραφία, και μαζί με το μέτρο έχει χάσει και τον κοινό νου» και ζητάει συνομιλίες για… Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης! Γελάνε κι οι κοκοβιοί στα Καρντάκ (για να το συνηθίσουμε σιγά – σιγά).
Τι μπορεί να κάνει η χώρα; Λυπάμαι, τίποτε απολύτως. Όταν στην ηγεσία της βρίσκονται σούργελα μονοψήφιου IQ, ιδεοληπτικοί χαβαλέδες που συμβουλεύονται για στρατηγικά θέματα τον Καρανίκα, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε απολύτως. Το 2018 από δω και μπρος θα είναι μαρτυρική χρονιά και στην Οικονομία και στα εθνικά θέματα διότι οι πάντες ξέρουν ότι είναι ιδανική ευκαιρία να πάρουν ό,τι θέλουν: το όνομα οι Σκοπιανοί, τις ΑΟΖ μέχρι και οι Αλβανοί, τα νησιά οι Τούρκοι. Και ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα. Εμείς απλώς θα πληρώσουμε την ηλιθιότητά μας να νομίζουμε πως ένας ανεπάγγελτος κρετίνος που το πιο δύσκολο θέμα που χειρίστηκε στη ζωή του ήταν αν θα παραγγείλουν πίτσες ή σουβλάκια στις καταλήψεις του Λυκείου Αμπελοκήπων, μπορεί να χειριστεί οτιδήποτε άλλο.
