Η Ευρώπη αλλάζει, χωρίς τον κ. Τσίπρα – Liberté, égalité (εκεί)… περικοπαί (εδώ)

Κούρταλη Ελευθερία

Η Ευρώπη αλλάζει, χωρίς τον κ. Τσίπρα – Liberté, égalité (εκεί)… περικοπαί (εδώ)

Η Ευρώπη που δημιουργούν οι εξελίξεις του 2017 δεν ακολουθεί την πορεία της Ευρώπης που θέλει ο Τσίπρας να χαράξει – όπως είπε - μαζί με τον Μακρόν. 

Αν μη τι άλλο, ο νέος Γάλλος πρόεδρος  είναι  υπέρ των μεταρρυθμίσεων, υπέρ της μείωσης των φόρων υπέρ της συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα, υπέρ των επιχειρήσεων . 

Αν μη τι άλλο, η εκλογή Μακρόν ενισχύει πιο πολύ από ποτέ τον γάλλο-γερμανικό άξονα, ενώ όλα δείχνουν πως έκτος από τον Γάλλο, οι μεταρρυθμιστές επιστρέφουν στο παιχνίδι και η ευρωπαϊκή ιδέα επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο. Οι πιθανότητες της - έτσι κι αλλιώς φιλοευρωπαϊκής - Μέρκελ έχουν αυξηθεί, αλλά όπως και να έχει, την καγκελαρία διεκδικεί ένας ακόμη μεγαλύτερος ευρωπαϊστής, ο Σουλτς. Την ίδια στιγμή έχουμε και μεγάλο comeback του Ρέντσι στο ιταλικό πολιτικό σκηνικό. Και ας μην ξεχνάμε την επικράτηση του φιλελεύθερου Μάρκ Ρούτε στην Ολλανδία πριν δύο μήνες…

Μπορεί ο κ. Τσίπρας, όπως και οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί, να έσπευσε να χαιρετίσει τη νίκη Μακρόν, ειδικά αφότου ο νέος πλέον πρόεδρος της Γαλλίας τάχθηκε, έστω και αόριστα, υπέρ της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, ωστόσο αυτό που του διαφεύγει ίσως του Έλληνα πρωθυπουργού είναι πως ο Μακρόν και οι εξελίξεις στην Ευρώπη, κάθε άλλο παρά απλά κάνουν τα πράγματα για τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Πριν 10 μέρες, στη Σύνοδο των 27 για το Brexit, o κ. Τσίπρας είχε δηλώσει πως «σε καμιά χώρα της Ευρώπης δεν μπορεί να υπάρξει ευημερία, αν δεν αλλάξει η Ευρώπη»..

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ο κ. Τσίπρας  είπε στο υπουργικό συμβούλιο ότι οι δανειστές – των οποίων τα τρία… τέταρτα είναι Ευρωπαίοι - «έχουν συγκεκριμένο μοντέλο και στρατηγική για τον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας αλλά και της κοινωνίας. Το μοντέλο αυτό βρίσκεται σε σύγκρουση πολλές φορές με αυτό που εμείς επιδιώκουμε για τη χώρα, για την οικονομία και για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών». 

Ουσιαστικά δήλωσε ότι το μοντέλο που εφαρμόζεται στην Ευρώπη δεν είναι αυτό που θέλει ο ίδιος. Δυστυχώς θα πρέπει να το υποστεί…

Η είσοδος του Μακρόν στο Λούβρο στο Παρίσι συνοδεύτηκε από την Ωδή στη Χαρά, τον ύμνο της Ευρώπης. Ο Μακρόν παρατήρησε τον  «ο θυμό και τις αμφιβολίες» των ψηφοφόρων, αλλά τόνισε ότι θα προσπαθήσει να «αναδημιουργήσει τη σύνδεση μεταξύ της Ευρώπης και των λαών της, μεταξύ της Ευρώπης και των πολιτών». Κάλεσε τη χώρα να ενωθεί πίσω από την μεταρρυθμιστική του ατζέντα, δείχνοντας έναν δύσκολο δρόμο μπροστά, υπενθυμίζοντας στο κοινό του ότι ο κόσμος και η Ευρώπη παρακολουθούν. 

Ο Mακρόν θέλει να ενισχύσει και να εμβαθύνει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Θέλει να ξεκινήσει μια δημοσιονομική ένωση με έναν κοινό προϋπολογισμό της ευρωζώνης, ο οποίος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση μακροπρόθεσμων επενδύσεων, την παροχή έκτακτης βοήθειας σε προβληματικές χώρες που υφίστανται άγχος και την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, υπό την ευθύνη ενός υπουργού Οικονομικών και ενός κοινοβουλίου της ευρωζώνης.

Ο Mακρόν θέλει να κινηθεί προς μία κατεύθυνση υπέρ των επιχειρήσεων και υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Είναι υπέρ της αυστηρής στόχευσης του ελλείμματος και υπέρ της μεταρρύθμισης του δημόσιου τομέα με τη μείωση 120.000 θέσεων εργασίας. Θέλει να μειώσει τον συντελεστή φορολογίας εταιρειών. 

O Mακρόν θα υποστηρίξει τη ρητορική της ΕΕ των 27 για τη διατήρηση της συνοχής της περιοχής, αφού έχει επανειλημμένως τονίσει – με αφορμή το Brexit - το αδιαίρετο των τεσσάρων ελευθεριών της ΕΕ.

Οι γάλλο-γερμανικές σχέσεις θα ενισχυθούν πολύ περισσότερο, είτε μείνει η Μέρκελ είτε έρθει ο Σουλτς στην καγκελαρία. Βέβαια, η άνετη επικράτηση των Χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ στο κρατίδιο του Σλέσβιγκ-Χόλστάιν το Σαββατοκύριακο, δείχνει ότι πολύ δύσκολα θα χάσει το CDU τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Ο Mακρόν πάντως επισκέφθηκε το Βερολίνο δύο φορές φέτος, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο υποψήφιο, υπογραμμίζοντας την αξία που αποδίδει στις σχέσεις αυτές, ενώ ήδη προγραμματίζει νέο ταξίδι στη γερμανική πρωτεύουσα.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, η Ευρώπη που θα ήθελε να αλλάξει ο Τσίπρας, δεν αλλάζει, μάλλον δυναμώνει. Και το νέο της σύνθημα είναι: Μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις. 

Όσο για τη φιλόδοξη Συμμαχία του Νότου δεν υπάρχει πια, ενώ το χέρι βοηθείας που περιμένει ο Τσίπρας από τον Μακρόν για το χρέος, δύσκολο να το δει αυτή τη στιγμή. Ο νέος Γάλλος πρόεδρος έχει τώρα μπροστά του το βουνό των βουλευτικών εκλογών και τις επόμενες 40 και κάτι μέρες, δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τίποτε άλλο…