Στη χώρα κυκλοφορεί χρήμα. Δεν ξέρω αν είναι μαύρο, άσπρο, μπαζωμένο, επιδοματικό, τουριστικό, ξεπλυμένο, κρατικό ή ιδιωτικό, πάντως κυκλοφορεί μπόλικο απ’ αυτό.
Φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού, στα μαγαζιά και στους δρόμους. Στην οικοδομή και στα ταξίδια. Και μη μου πείτε όχι, διότι δεν είναι μακριά η εποχή της πραγματικής φτώχειας, όταν οι δρόμοι ήταν έρημοι, τα μαγαζιά με κατεβασμένα ρολά και τα αεροδρόμια γεμάτα κόσμο που έφευγε έξω για να δουλέψει.
Για προσπαθήστε να κλείσετε δωμάτιο για τα Χριστούγεννα στους χειμερινούς προορισμούς και θα δείτε. Για βγείτε Σάββατο χωρίς να έχετε κλείσει τραπέζι και τότε τα ξανακουβεντιάζουμε. Όρθιοι θα τη βγάλετε.
Υπάρχουν δύο Ελλάδες; Η μια που δεν έχει λεφτά για τη θέρμανσή της και αυτή που διακινεί χρήμα; Μπορεί.
Πιστεύω ότι κινείται πολύ μαύρο αφορολόγητο χρήμα, αλλιώς δεν εξηγείται η εικόνα που βλέπουν τα μάτια μου. Από πού προήλθε αυτό;
Η χώρα δεν δείχνει σημάδια μαζικής ανέχειας, ίσα-ίσα που σε μερικούς τομείς και για κάποιες κοινωνικές κατηγορίες, το πράγμα αρχίζει πάλι να ξεφεύγει προς το νεοπλουτισμό όπως κάποτε.
