«Απεδείχθη, παρά τις όποιες προσπάθειες για το αντίθετο, ότι είχαμε δίκιο όταν προτείναμε, στην Ολομέλεια της Βουλής στις 17 Ιανουαρίου 2013, τα διαλαμβανόμενα στην πρόταση μας, τα οποία η πλειοψηφία της Βουλής, για τους γνωστούς δικούς της λόγους, δεν ψήφισε.
Στην διάρκεια της διαδικασίας οι θεσμοί καταρρακώθηκαν, η ποινική δικονομία διεσύρθη, η νομοθεωρία και η νομολογία επλήγησαν χαρακτηριστικά και γενικότερα η διαδικασία συγκέντρωσης ποινικού αποδεικτικού υλικού μας μετέβαλε από εισαγγελείς πλημμελειοδικών, όπως θεωρούμαστε, σε μάρτυρες εξευτελισμού της δικαιοσύνης.
Διότι Δικαιοσύνη δεν αποτελεί μόνο η περίπτωση μιας πραγματικά δίκαιης δίκης. Δικαιοσύνη είναι και η διενεργούμενη δίκαιη προδικασία. Σε αυτό το άθλημα, η εν λόγω θλιβερή επιτροπή δεν συμμετείχε ποτέ. Υπό αυτές τις συνθήκες, καταφέραμε με τις προσπάθειες που καταβάλαμε, πολλές φορές πάνω από τις ανθρώπινες δυνατότητες – όσοι τις καταβάλαμε – να σταθούμε με αξιοπρέπεια σε αυτό που μας εμπιστεύθηκε και μας ανέθεσε ο ελληνικός λαός. Τούτο αποδεικνύεται για τον καθένα από τα πρακτικά των συνεδριάσεων.
Έτσι λοιπόν, υπερηφάνως, λόγω των ως άνω συνθηκών, καταθέσαμε σήμερα το πόρισμα μας. Δυστυχώς, ο τρόπος λήξεως της σημερινής συνεδρίασης θα μείνει στις μαύρες δέλτους της ιστορίας».
