Όσο περνούν οι μέρες και η κοινή γνώμη αποτιμά όσα συνέβησαν, η πολιτική ζημιά που βαραίνει τους ώμους της κυβέρνησης αρχίζει να γίνεται αβάσταχτη. Τώρα μόνο αρχίζουν ν’ αντιλαμβάνονται στο Μέγαρο Μαξίμου ότι η συσσωρευμένη οργή του κόσμου είναι ικανή να τους παρασύρει εκεί που κανένα παλιότερο σενάριο, ακόμα και το πιο άσχημο και απαισιόδοξο, δεν ήταν ικανό να προβλέψει.
Αυτό συμβαίνει διότι ο Αλέξης και οι γύρω του κατάφεραν έναν συνδυασμό που είναι πρακτικά ανεπανάληπτος. Δίπλα στην πασιφανή διαχειριστική τους ανικανότητα πρόσθεσαν την ακατανόητη αλαζονεία των αρχικών εικοσιτετραώρων κι ένα θέατρο που είναι μη αποδεκτό από τον πολίτη. Ήδη στο Μαξίμου ξέρουν ότι η πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ακράδαντα πως ο πρωθυπουργός είχε ενημερωθεί για τους νεκρούς όταν έκανε τις πανάσχετες ερωτήσεις σε κείνη την περιβόητη νυχτερινή ενημέρωση στο κέντρο επιχειρήσεων. Αυτό και μόνο αρκεί για να τον εξαφανίσει πολιτικά, διότι αυτός που παίζει θέατρο αφέλειας ενώ γνωρίζει ότι γύρω του λαμπαδιάζουν άνθρωποι, είναι ανάξιος από κάθε πλευρά.
Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή, το πρωθυπουργικό επιτελείο βρίσκεται σε vertigo, σαν τους πιλότους που πετούν με χίλια χιλιόμετρα και δεν ξέρουν αν ανεβαίνουν προς τον ουρανό ή πάνε να καρφωθούν στην θάλασσα. Κάθε σχεδιασμός τους έχει κονιορτοποιηθεί, κάθε μεσοπρόθεσμός υπολογισμός τους έχει πάει κατά διαόλου. Εκεί που ήταν έτοιμοι να στήσουν φιέστες με τις οποίες θα έκαναν μετάγγιση χαράς και αισιοδοξίας, βρέθηκαν να διαχειρίζονται ένα διάχυτο λαϊκό θυμό.
Ένα θυμό που χτυπάει πια την καρδιά όλων των πλεονεκτημάτων που υποτίθεται ότι είχαν έναντι των αντιπάλων τους. Την ευαισθησία, την εντιμότητα απέναντι στο πολίτη, την υπηρέτηση της αλήθειας, την ικανότητα τους να δίνουν λύσεις σε καθημερινά θέματα. Αντί αυτών έδωσαν την εικόνα μιας ομάδας εγκληματικά ανίκανης, καθεστωτικά αλαζονικής και βιδωμένης στις καρέκλες της εξουσίας. Είναι υπερβολικά πολύ πια το ποσοστό των πολιτών που πιστεύουν ότι κυβερνιούνται από μια παρέα ανίκανων ψευτών, ώστε αυτό το τσούρμο να μπορεί να στέκεται για πολύ στην εξουσία. Κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί από δω και προς. Όλα τα σενάρια είναι ανοικτά. Απλώς αυτοί που στα υπόγεια του Μαξίμου στέκονται μπροστά στους χάρτες και προσπαθούν να σχεδιάσουν, μοιάζουν με χαμένα παιδάκια. Ποιος ξέρει τι θα κάνουν, στην κατάσταση που είναι…
