Παρατηρούμε έκπληκτοι τους τελευταίους μήνες μια ταυτόχρονη αύξηση σε βασικά αγαθά και στην ενέργεια. Σαν να υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια αύξησης του κόστους ζωής λίγο πριν την 4η βιομηχανική επανάσταση.
Πληθωρισμούς 5% και άνω, αύξηση τροφίμων 20-30%, αύξηση ενέργειας 100% και τελευταία και πετρελαίου σε υψηλά 7ετίας.
Αναρωτιέμαι πως προέκυψαν όλα αυτά μαζί σε διάστημα λίγων μηνών και μαζί με την διαφαινόμενη λήξη της πανδημίας, που έχει προκαλέσει μείωση κατανάλωσης και ζήτησης για πολλά αγαθά και ύφεση σε πολλούς κλάδους της οικονομίας.
Όλοι ενημερωνόμαστε από δείκτες ότι οι 1-2% πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι από κάτω από αυτούς (ευκατάστατοι, αστοί κοκ) εξαφανίζονται, δημιουργείται μια ενιαία εργατική τάξη, είτε χειρωνακτικής εργασίας, είτε επιστημόνων, είτε μικρών επιχειρήσεων.
Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και στην Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα δεν έχει την δυνατότητα αντίδρασης και η οικονομία μας δεν έχει υπόβαθρο για δομικές αλλαγές.
Γεννιούνται πολλά ερωτήματα για διάφορα θέματα και αν όλο αυτό είναι απλά μια αντίδραση της οικονομίας ή του παγκόσμιου συστήματος απέναντι στο περσινό παγκόσμιο λοκντάουν.
Περνάμε σε μια κρίσιμη οικονομική περίοδο, που οι ανακατατάξεις θα γεννούν ευκαιρίες.
Ευκαιρίες για λίγους. Μέσα σε αυτούς τους λίγους προς το παρόν δεν είναι οι νέοι, αλλά κάποιοι που έχουν ήδη δύναμη και κεφάλαια.
Οι νέοι όμως είναι το «δυναμικό κοινό» και θα επανακάμψουν δυναμικά.
Ενδιαφέροντες καιροί και με ενδιαφέρουσες ευκαιρίες.
