Θα είχε πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον, να βλέπαμε την αντίδραση αυτών που μας ονομάζουν ” φασίστες ” κι ακροδεξιούς, στην εξής φανταστική υπόθεση.
Αν, κάποιος καλλιτέχνης, στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, εξέθετε το εξής έργο.
Ένα σφυροδρέπανο, από το οποίο κρέμονται συκώτια κι έντερα, ή ένα σκίτσο του Μωάμεθ να λιθοβολεί γυναίκες, ή τη σημαία της ΛΟΑΤ Κοινότητας γεμάτη με βρισιές ακατανόμαστες..
Αν αυτή ήταν η οπτική των καλλιτεχνών…
Θα ξεσηκώνονταν και πολύ καλά θα έκαναν.. Γιατί οι Πρεσβείες, δεν είναι γκαλερί.
Βέβαια και σε γκαλερί να εκτείθεντο αυτά τα έργα, πάλι θα ξεσηκώνονταν..
Θυμάμαι, όταν οι φανατικοί ισλαμιστές μπήκαν στα γραφεία του γαλλικού περιοδικού και καθάρισαν τους σκιτσογράφους επειδή σατύρισαν τον Μωάμεθ, οι καθ’ ημάς δικαιωματιστές αλά καρτ, καταδίκασαν μεν, αλλά άφησαν και κάποια υπονοούμενα του στυλ “Δεν πρέπει να κοροιδεύουμε τη θρησκεία του άλλου.”
Διαβάζοντας χθες όλον αυτό τον ορυμαγδό των ύβρεων σε πολλές περιπτώσεις, ανάμεσα στους συμφωνούντες και στους διαφωνούντες με την απόφαση Γεραπετρίτη, διαπίστωσα με θλίψη, ότι δεν έχουμε κατακτήσει το δικαίωμα στη διαφωνία αλλά κι όσοι υποστηρίζουμε το δικαίωμα μας αυτό, γινόμαστε αντικείμενο χλεύης, υποτίμησης και κυρίως, ανυπόστατων κατηγοριών.
Ούτε ακροδεξιοί, ούτε φασίστες είμαστε φίλοι μου!
Ούτε λογοκριτές της Τέχνης!
Αν το έργο της ροζ σημαίας, εκτείθετο σε μια γκαλερί, θα ήμασταν ελεύθεροι να πούμε ότι μας αρέσει ή δε μας αρέσει, χωρίς να απαιτήσουμε την αφαίρεση του.
Όταν μας πιάνει ναυτία με το.. χιούμορ διαφόρων σατυρικων καλλιτεχνών κι εκπομπών, απλά αλλάζουμε κανάλι!
Όταν στο Φεστιβάλ Νεολαίας του Σύριζα, βλέπαμε σε γιγαντοοθόνες το σύνθημα “Μητσοτάκη γ@#€&” αγανακτήσαμε, αλλά δε μπουκάραμε να το διακόψουμε.
Συγνώμη που θεωρούμε, ότι οι Πρεσβείες μας, εκπροσωπούν στο εξωτερικό, ΟΛΟΥΣ του Έλληνες!
