Τον Ιανουάριο του 2015, οι ελληνικές τράπεζες δεν χρησιμοποιούσαν καθόλου τον μηχανισμό ELA.
Έξι μήνες αργότερα, δανείζονταν σχεδόν €87 δισ.
Τί συνέβη ενδιάμεσα;
Το 2ο πρόγραμμα προσαρμογής έληγε στις 28 Φεβρουαρίου 2015, και η κυβέρνηση Τσίπρα δήλωσε ότι δεν θα ζητούσε παράταση αλλά θα διαπραγματευόταν νέα συμφωνία.
Η ΕΚΤ είχε ήδη προειδοποιήσει από τις 8 Ιανουαρίου ότι θα αναγκαζόταν να σταματήσει να δέχεται ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση.
Η συνέχιση του waiver βασιζόταν στην τεχνική παράταση του προγράμματος EFSF έως τα τέλη Φεβρουαρίου 2015 και στην ύπαρξη προγράμματος του ΔΝΤ.
Στις 4 Φεβρουαρίου η ΕΚΤ αποφάσισε να άρει το waiver, με αιτιολογία ότι δεν ήταν πλέον δυνατό να θεωρηθεί δεδομένη η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης του προγράμματος
Παράλληλα, η αβεβαιότητα για το μέλλον της χώρας στο ευρώ πυροδότησε εκροές καταθέσεων ύψους €42 δισ. σε επτά μήνες.
Το πλαφόν ανέβαινε κάθε εβδομάδα κατά ~€2 δισ., ακολουθώντας τις εκροές.
Στο δεύτερο εξάμηνο, μετά τη συμφωνία για το τρίτο πρόγραμμα και την ανακεφαλαιοποίηση, η εξάρτηση σταδιακά αποκλιμακώθηκε — αλλά χρειάστηκαν σχεδόν τέσσερα χρόνια μέχρι να μηδενιστεί πλήρως (Μάρτιος 2019).
Το γράφημα δείχνει τις δύο γραμμές: το ανώτατο πλαφόν που ενέκρινε η ΕΚΤ (μπλε) και την πραγματική χρήση από τις τράπεζες (κόκκινη).
Όσο πιο κοντά οι δύο γραμμές, τόσο πιο ασφυκτική η κατάσταση.
Πηγές: ECB, Bank of Greece, CEPR, Yale YPFS
