Η UBS στηρίζει τις ευρωπαϊκές μετοχές και ξεχωρίζει τις τράπεζες της Ευρωζώνης.
Ο ελβετικός οίκος βλέπει νέα φάση ανόδου, καθώς η εταιρική κερδοφορία επιστρέφει δυναμικά και το οικονομικό περιβάλλον προσφέρει στήριξη.
Παράλληλα, η UBS αλλάζει στάση για την Ευρώπη, την Ευρωζώνη και τον τραπεζικό κλάδο. Από ουδέτερη θέση περνά σε ελκυστική αξιολόγηση, επειδή προτιμά πλέον πιο κυκλικές επιλογές.
Η ανθεκτική κατανάλωση, η εύκολη πρόσβαση σε κεφάλαια και η ανάκαμψη της μεταποίησης ενισχύουν αυτό το σενάριο. Επιπλέον, η αποκλιμάκωση στις τιμές του πετρελαίου βοηθά το επενδυτικό κλίμα.
Έτσι, οι επενδυτές στρέφουν ξανά το βλέμμα στην ανάπτυξη και στα εταιρικά κέρδη.
Νέος στόχος για τον EuroStoxx 50
Η UBS αυξάνει τον στόχο για τον EuroStoxx 50 στις 6.900 μονάδες έως τον Ιούνιο του 2027. Ο προηγούμενος στόχος έφτανε στις 6.600 μονάδες.
Με τον νέο στόχο, ο οίκος βλέπει περιθώριο ανόδου περίπου 10%. Παράλληλα, υπολογίζει μερισματική απόδοση κοντά στο 3%.
Επιπλέον, προβλέπει συνολική αύξηση κερδών περίπου 25% για το 2026 και το 2027. Η τριετής στασιμότητα στην κερδοφορία πλησιάζει πλέον στο τέλος της.
Παρότι ο EuroStoxx έχει δείκτη P/E 14,9 φορές, η UBS θεωρεί λογικό αυτό το premium. Άλλωστε, ο νέος κύκλος κερδών μόλις αρχίζει.
Ωστόσο, ο οίκος ζητά πιο επιλεκτική στάση στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Τα μεγαλύτερα κέρδη αφορούν κυρίως ημιαγωγούς, τεχνολογικό εξοπλισμό και εξηλεκτρισμό.
Αντίθετα, μεγάλο μέρος της υπόλοιπης αγοράς έχει προσφέρει περιορισμένες αποδόσεις. Η UBS περιμένει πλέον ευρύτερη συμμετοχή στο ράλι, με περισσότερους κυκλικούς κλάδους να ακολουθούν.
Γιατί ξεχωρίζει τις ευρωπαϊκές τράπεζες
Η UBS θεωρεί τις ευρωπαϊκές τράπεζες ένα από τα ισχυρότερα trades της επόμενης περιόδου. Η ζήτηση για δάνεια και η δραστηριότητα στις κεφαλαιαγορές ενισχύουν τα έσοδα.
Παράλληλα, το ευνοϊκό περιβάλλον επιτοκίων στηρίζει τα περιθώρια κέρδους. Οι ισχυροί ισολογισμοί δίνουν επίσης χώρο για περισσότερα μερίσματα και επαναγορές μετοχών.
Η UBS προβλέπει μερισματική απόδοση περίπου 4,8%. Επιπλέον, βλέπει την απόδοση ιδίων κεφαλαίων στα υψηλότερα επίπεδα μετά την κρίση του 2008.
Ο χαμηλός ιδιωτικός δανεισμός στηρίζει επίσης την πιστωτική επέκταση. Γι’ αυτό, ο ελβετικός οίκος προτιμά τις τράπεζες και κρατά ουδέτερη στάση για τα ακίνητα.
Οι βασικοί κίνδυνοι αφορούν μια παγκόσμια επιβράδυνση και νέα άνοδο του πληθωρισμού. Επίσης, οι γεωπολιτικές εντάσεις μπορούν να πιέσουν την εμπιστοσύνη και τις χρηματιστηριακές αποτιμήσεις.
Ελευθερία Κούρταλη
