Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι η πραγματική αρχοντιά βρίσκεται αλλού: στο να μπορείς να χειροκροτείς, να εμπνέεσαι και να χαίρεσαι με τις όμορφες στιγμές των ανθρώπων γύρω σου.
Η ευγένεια και η χαρά για την πρόοδο του άλλου δεν αφαιρούν τίποτα από τη δική μας αξία. Αντίθετα, τη μεγαλώνουν.
Η απαξίωση δεν κάνει κανέναν σημαντικότερο.
Ο κόσμος έχει ανάγκη από λιγότερη χολή και περισσότερη γενναιοδωρία. Εκεί φαίνεται η πραγματική παιδεία· όχι μόνο στις γνώσεις που αποκτήσαμε, αλλά κυρίως στην ποιότητα της ψυχής, για την οποία νοιαστήκαμε. Γιατί αυτή είναι που τελικά καθορίζει και την ποιότητα της ζωής μας.