Η συζήτηση περί «εκστρατείας αποδόμησης» του Αλέξη Τσίπρα από το Μαξίμου μοιάζει υπερβολική.
Ο πρώην πρωθυπουργός έχει ήδη μπροστά του ένα σαφές πολιτικό όριο: τη δυσκολία να ξεπεράσει το σημερινό δημοσκοπικό του ταβάνι.
Η νέα παρουσία του έδωσε αρχικά δυναμική και τον έφερε στη δεύτερη θέση. Ωστόσο, η εικόνα δεν δείχνει εύκολη διεύρυνση προς μεγαλύτερα εκλογικά ακροατήρια.
Πριν από λίγους μήνες, ο Τσίπρας μιλούσε για ταχεία άνοδο και ακόμη και για πρωτιά. Τώρα αλλάζει γραμμή. Αντί για άμεση σύγκρουση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ρίχνει το βάρος στη δεύτερη κάλπη.
Η στρατηγική της δεύτερης κάλπης
Ο Αλέξης Τσίπρας βλέπει προφανώς μια ευκαιρία στις επαναληπτικές εκλογές. Το σχέδιο βασίζεται στη συσπείρωση ψηφοφόρων που θέλουν πολιτική αλλαγή.
Παράλληλα, ποντάρει στην πίεση που θα δεχθεί το ΠΑΣΟΚ, εφόσον τερματίσει τρίτο. Σε ένα τέτοιο σενάριο, αρκετοί ψηφοφόροι μπορεί να αναζητήσουν ισχυρότερο αντίπαλο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Εδώ ακριβώς εντοπίζει ο Τσίπρας το μεγάλο του περιθώριο. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να κυριαρχήσει στην πρώτη κάλπη. Χρειάζεται, όμως, να εδραιώσει τη δεύτερη θέση και να αυξήσει την απόσταση από τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Το μεγάλο πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ
Αντίθετα, ο Τσίπρας προσαρμόζει γρήγορα τη στρατηγική του. Εγκαταλείπει την ιδέα της άμεσης πρωτιάς και επενδύει στον χρόνο.
Ο βασικός του στόχος, λοιπόν, ίσως δεν είναι ακόμη ο Μητσοτάκης. Πρώτα πρέπει να κερδίσει οριστικά τη μάχη για την ηγεμονία στον χώρο της αντιπολίτευσης. Και εκεί το ΠΑΣΟΚ αποτελεί τον πρώτο και δυσκολότερο αντίπαλο.
