Θα γράψω κάτι αιρετικό τώρα. Εναλλακτικό. Προσωπική δική μου άποψη. Ετσι όπως είμαστε τώρα μόνο τέτοια μας σώζουν όμως. Εκτός κι αν θέλετε δραχμές και ιστορίες.
Το συνταξιοδοτικό σύστημα δεν σώζεται με τίποτα. Το μόνο που θα γίνεται ειναι να διώχνουμε τους νέους στο εξωτερικό και τους επιχειρηματίες για να συντηρούμε τους συνταξιούχους. Φόροι και πάλι φόροι και παλι αύξηση εισφορών.
Καταστροφή.
Προτείνω ΜΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του ασφαλιστικού συστήματος και απονομή συντάξεων στους ήδη υπάρχοντες συνταξιούχους, σε όσους ειναι άνω των 60 με 800€ flat σύνταξη και 500€ για όσους ειναι άνω των 70.
Όσοι εχουν πάνω από 20 χρόνια ασφάλισης θα συνταξιοδοτηθούν με αυτές τις προϋποθέσεις και σε ηλικία 60 ετών, αλλά με χαμηλότερη των 500€ σύνταξη .
Κοστολόγηση 15δις τον χρόνο, με φθίνουσα πορεία (τώρα 35 δις !!) και πεπερασμένη λήξη του συστήματος.
Όσοι έχουν λιγότερα, χάνουν τις εισφορές τους, που ούτως ή άλλως τις έχουν χαμένες.
Κατάργηση εισφορών και φορολογία 100€ τον μήνα για την τροφοδότηση του συστήματος για 10 χρόνια, δηλαδή 5 δις ετησίως.
Όμως:
Κέρδος του κράτους από την κατάργηση των εισφορών των ΔΥ (3 δις) και την αξιοποίηση της περιουσίας των ταμείων (5 δις) και παράλληλα των πολιτών από την κατάργηση φόρων υπέρ τρίτων που ουσιαστικά πάνε για τα ταμεία (10 δις ΕΝΦΙΑ, αλληλεγγύη κτλ).
Δυνατότητα προαιρετικής κοινωνικής ασφάλισης και όχι υποχρεωτικής ή μικτής.
Αποτέλεσμα:
Εκτίναξη οικονομικής δραστηριότητας και κίνητρα στους νέους να μπορέσουν να μείνουν στην Ελλάδα, ξεκινώντας την επαγγελματική τους δραστηριοποίηση και επιχειρηματικότητα χωρίς πρόσθετα βάρη.
Οι συνταξιούχοι υπερήλικες θα ζοριστούν, αλλά θα ελαφρυνθούν μέσω της μείωσης της ανεργίας των “νέων” συγγενών τους που τους βοηθούν πιθανώς και παροχή “έξτρα” βοήθειας από το κράτος μέσω άλλων πηγών.
Οι καταστάσεις ειναι κρίσιμες. Οι λύσεις μερικές φορές απλές, αλλά ριζικές, ο δε λαϊκισμός ακατανίκητος. Πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε όμως και που οδηγούμαστε. Σε χώρα γερόντων ή σε χώρα νέων με ελπίδα για το μέλλον;
