«Στην Ελλάδα να είναι μόνο το φάντασμά μου. Όλα τα άλλα, χρήματα και περιουσιακά στοιχεία, έξω» αποφαίνεται ο μέσος Έλληνας επιχειρηματίας. Ο μέσος, όχι ο κροίσος. Με πρώτους διδάξαντες πλέον και τους Έλληνες βουλευτές, ο τελευταίος που θα δηλώνει έσοδα και περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα, παρακαλείται να κλείσει την πόρτα πίσω του.
Η Ελλάδα θα παραμείνει μόνο ως χώρα διακοπών, αυτών που η οικονομική δραστηριότητα και οι (όποιες) φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές απορρέουν από αυτήν, θα διενεργούνται είτε εκτός Ελλάδος, είτε εντός, μέσω εξωχώριων εταιριών. Είτε πρόκειται για ατομικές επιχειρήσεις, είτε για ανώνυμες πολυεθνικές. Με την σταδιακή υποκατάσταση της έμμισθης εργασίας παροχής υπηρεσιών από συμβασιούχους εργαζόμενους με μπλοκάκι, οι οποίοι επίσης θα μεταφέρουν την έδρα τους στο εξωτερικό, επιτυγχάνεται αυτό που και πιο φιλελεύθερη φαντασία δεν θα μπορούσε να συλλάβει, δηλαδή την πλήρη «απελευθέρωση» των εργασιακών σχέσεων. Μόνο που αυτή θα σημάνει το τέλος των ασφαλιστικών εισφορών, άρα και το οριστικό τέλος των ταμείων και του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος.
Τον ίδιο δρόμο θα πάρουν και οι εμπράγματες ιδιοκτησίες, οι οποίες θα μεταβιβαστούν σε εξωχώριες ανώνυμες εταιρείες έναντι μετοχών, προκειμένου να γλιτώσουν οι ιδιοκτήτες τους τον ληστρικό ΕΝΦΙΑ. Υπάρχουν ήδη trust του εξωτερικού όπου μπορεί κανείς να εκχωρήσει το σπίτι του, είτε ως πώληση είτε ως επένδυση, έναντι εφάπαξ τιμήματος ή μηνιαίου εισοδήματος, με την δυνατότητα να συνεχίσει να κατοικεί σε αυτό, εφ’ όρου ζωής, χωρίς να βαρύνεται με ενοίκιο, φόρους ή τέλη.
Τα αναγκαία νομικά «παραθυράκια» είτε υπάρχουν, είτε θα εμφανιστούν αργά ή γρήγορα, εν είδει μεταμεσονύκτιων τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια, καθώς οι ίδιοι οι Βουλευτές που είναι και (μεγαλο)ιδιοκτήτες θα προσπαθήσουν να αποφύγουν την φορολογική λαίλαπα. «Όσο πληθαίνουν οι νόμοι, πολλαπλασιάζονται και οι παράνομοι» είπε ο Λάο Τσε. Εν προκειμένω, όσο αυξάνονται οι φόροι, αυξάνονται και οι φοροφυγάδες. Και κατά τον Laffer μειώνονται, φυσικά, τα φορολογικά έσοδα, καθώς οι πολίτες διαπιστώνουν με τον σκληρότερο τρόπο ότι όσο πιο νόμιμοι και «συνεργάσιμοι» είναι, τόσο περισσότερο υποφέρουν.
Όσο για το αν είναι νόμιμος όποιος προσφεύγει σε «συνεργάσιμους» φορολογικούς παραδείσους, μάλλον η Κυβέρνηση δεν έχει καταλάβει ότι οι Έλληνες δεν ψάχνουν να βρουν πώς θα ξεπλύνουν βρώμικο χρήμα. Αυτό γίνεται με συγκεκριμένες μεθόδους, χρόνια τώρα. Οι περισσότεροι Έλληνες προσπαθούν πλέον να φυγαδεύσουν νόμιμο χρήμα, αποκτημένο με κόπους και ιδρώτα γενεών. Και όπως μας έδειξε και η πρόσφατη περίπτωση της Κύπρου, κανένα capital control δεν είναι δυνατό να συγκρατήσει την ροή του χρήματος, που αλλάζει μορφές και χρώματα, σαν τον χαμαιλέοντα, βρίσκοντας πάντα τον τρόπο να περνά τα σύνορα και να καταλήγει εκεί όπου «αισθάνεται» πιο ασφαλές.
