Πρώτες σκέψεις πάνω σε μια δημοσκόπηση...

Ντερμανάκη Χαρίκλεια

Πρώτες σκέψεις πάνω σε μια δημοσκόπηση..., ειδήσεις από την ελλάδα, ειδησεις τωρα ελλαδα, τα τελευταια νεα τωρα, τηλεοραση, live tv, live streaming, web tv
Η χθεσινή δημοσκόπηση, δεν επιδέχεται πολλαπλών αναγνώσεων.
Μόνο μίας και πολύ απλής..
Έχουμε τα εξής δεδομένα. Η Ν.Δ μέσα σε επτά περίπου μήνες, υποχωρεί 4,5 μονάδες τις οποίες δεν τις καρπώνεται ο Σύριζα, ούτε το Κιν.Αλ.
Αυτό σημαίνει, ότι οι άνθρωποι οι οποίοι δείχνουν να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην κυβέρνηση, δεν ...γλυκοκοιτάζουν προς τα αριστερά.
Κάθε κόμμα, ιδίως τα κόμματα εξουσίας, διαθέτουν ένα μπετοναρισμένο ακροατήριο, το οποίο είναι έτοιμο να αποθεώσει και να χειροκροτήσει, όχι μόνο στα σωστά-αυτό επιβάλλεται- αλλά και στα λάθη.
Τον έχουμε γνωρίσει αυτό τον κόσμο, είναι οι λεγόμενοι παραδοσιακοί ψηφοφόροι.
Αυτές οι 4,5 μονάδες όμως, είναι άλλης πάστας ψηφοφόροι και πολίτες.
Συγχωρούν το λάθος, αλλά δεν συγχωρούν....το να μη γίνεται το σωστό ενώ μπορεί να γίνει! Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε...
Θέλουν τον Υπουργό, να εφαρμόζει μεταρρυθμίσεις, χωρίς να φοβάται ότι θα χάσει αυτούς που τον ψήφισαν, επειδή τα μικροσυμφέροντά τους, θίγονται από τις μεταρρυθμίσεις αυτές.
Θέλουν μεγάλες, δραστικές αλλαγές στην Παιδεία! Οι οποίες δεν θα υπονομεύονται από τον κάθε συνδικαλιστή.
Θέλουν καθαρά και πρωτοπόρα Πανεπιστήμια, άμεσα συνδεδεμένα με την αγορά εργασίας και τις νέες τεχνολογίες. Αυτό σημαίνει, οτι τα πόδια του κάθε αλήτη, που μπαίνει στον ακαδημαϊκό χώρο και τα κάνει λαμπόγυαλο, θα ...κόβονται.
Ποιος θα του κόψει τα πόδια; Μα ο νόμος φυσικά, δια της εφαρμογής του.
 
Όταν ο νόμος μένει στα χαρτιά και δεν εφαρμόζεται, το αποτέλεσμα είναι το εξής. Οι κατεξοχήν αρμόδιοι για την τήρησή του, δηλαδή τα όργανα της τάξης, θα καλούνται σε λίγο- όπως έγινε στο ΤΕΦΑΑ στη Δάφνη- να προστρέξουν για βοήθεια σε πολίτη που κινδυνεύει (καθηγητής ξυλοκοπήθηκε) και θα σκέφτονται. Αυτοί βγάζουν κόσμο στο δρόμο και διαδηλώνει εν μέσω πανδημίας, γουρούνια και δολοφόνους μας ανεβάζουν και μας κατεβάζουν, φύλαξη στα Πανεπιστήμια δε θέλουν, γράφουν το νόμο στα παλιά τους τα παπούτσια, αν πάμε να αμυνθούμε μη μας σκοτώσουν, μπορεί να χάσουμε και τη δουλειά μας, ρε αει στα κομμάτια...Ας δαρθούνε μεταξύ τους. (Υπόθεση ήταν αυτή.)
 
Αυτές οι 4,5 μονάδες επίσης, είναι πολίτες και ψηφοφόροι, που δουλεύουν, που παράγουν, που δημιουργούν και αξιολογούνται στην πολύ σκληρή αρένα της πραγματικής ζωής. Γι αυτό και ζητάνε επέκταση της αξιολόγησης παντού, μα πρωτίστως στην Παιδεία.
Επιμένουν στο θέμα αυτό γιατί ξέρουν, ότι αν το Ελληνόπουλο δεν ξεφύγει, από τη ..ρεμπετασκέρικη νοοτροπία, που το σχολείο σε όλες τους τις βαθμίδες, αν δεν υποθάλπει ,ανέχεται, τίποτα δεν θα αλλάξει σε αυτή τη χώρα.
Δε ζουν με ψευδαισθήσεις, δεν πιστεύουν σε θαύματα, δεν θέλησαν ποτέ να σχίσουν μνημόνια.
Εθελοντές δηλώθηκαν από την αρχή, στην προσπάθεια, ενός νέου, μορφωμένου, ανοιχτόμυαλου ανθρώπου, να βγάλει το κάρο μέσα από τις λάσπες.
Μέσα στην πανδημία, κράτησαν υποδειγματικά υπεύθυνη στάση.
Έγιναν η ασπίδα όπως τους ονόμασε διακεκριμένος επιστήμονας, που προστάτεψε μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
Για να παρακολουθήσουν τους τελευταίους μήνες, στίφη αφιονισμένων αρνητών του ιού, αρνητών της μάσκας, αρνητών των εμβολίων, συνομωσιολόγων, Κουφοντινάκηδων και λοιπών γραφικών, να τινάζουν μια εθνική προσπάθεια στον αέρα...
Δυστυχώς, χωρίς καμία απολύτως συνέπεια....
Και θα τους ρωτήσετε δικαιολογημένα. Τι έπρεπε να γίνει; Να συλληφθούν και να φυλακιστούν όλοι; Γίνεται; Δεν γίνεται...
Θα σας απαντούσαν πολύ απλά, πως θα ήθελαν να αλλάξει γρήγορα ο νόμος και κάποιες αξιόποινες πράξεις, να τιμωρούνται ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ και ΑΥΣΤΗΡΑ, τουλάχιστον με βαριά και άμεσα εισπρακτέα πρόστιμα.
Αυτές οι 4,5 μονάδες, είναι άνθρωποι, που ξέρουν τι λαό κλήθηκε αυτή η κυβέρνηση να διοικήσει...
Ένα λαό, που θέλει να έχει μόνο δικαιώματα και καθόλου υποχρεώσεις..
Ένα λαό, που δεκαετίες καρπώνεται την Ευρωπαϊκή βοήθεια και στο κατάπτυστο δημοψήφισμα, έπαιξε την τύχη των παιδιών του στα ζάρια.
Γι αυτό και προσφέρθηκαν να βάλουν πλάτη. Συνειδητά, ορθολογικά, πατριωτικά σκεπτόμενοι.
Θα ήταν άδικο να αισθανθούν, ότι η φιλοπατρία τους μεταφράστηκε σε χρήσιμη ηλιθιότητα.