Παιδεία που ψυχορραγεί, σημαίνει Πολιτεία που πεθαίνει

Ντερμανάκη Χαρίκλεια

Παιδεία που ψυχορραγεί, σημαίνει Πολιτεία που πεθαίνει, ειδήσεις από την ελλάδα, ειδησεις τωρα ελλαδα, τα τελευταια νεα τωρα, τηλεοραση, live tv, live streaming, web tv
Είσαι ένας νορμάλ άνθρωπος. Οταν ξυπνάς, πλένεις το πρόσωπό σου. Κάνεις μπάνιο, γιατί θες να είσαι καθαρός.
Το σπίτι σου, μπορεί να μην είναι παλάτι, μπορεί να υπάρχουν και δυο τρία ρούχα αφημένα γύρω γύρω, μα διατηρείς μια στοιχειώδη έστω καθαριότητα, τουλάχιστον στην τουαλέτα και στην κουζίνα σου..
 
Κάθεσαι το μεσημέρι να φας κι εκείνη την ώρα,πέφτεις πάνω στο ρεπορτάζ των καταλήψεων που εκκενώθηκαν.
Σουρχεται αναγούλα από αυτό το χάλι που βλέπεις...
 
Από την καταστροφή που αντικρίζεις, από τη βρώμα που λες και διαπερνά την οθόνη και τη νιώθεις στα ρουθούνια σου..
Σκέφτεσαι Τι βάνδαλοι Θεέ μου! Συνεχίζεις το φαγητό σου.
Συνεχίζονται κι οι σκέψεις.
Δημόσια Πανεπιστήμια ρε φίλε! Τουτέστιν, πληρωμένα με τους φόρους σου...
 
Ο χώρος μέσα στον οποίο συνδέθηκαν, η ακαδημαική σου μόρφωση,με την εργασία που σου αποφέρει τα προς το ζειν.
Ο χώρος, που και το παιδί σου, ή το εγγόνι σου ονειρεύονται να ζήσουν ένα κομμάτι από αυτό το όμορφο, μοναδικό,που ονομάζουμε φοιτητική ζωή!
Πως το ανέχεσαι,πως το ανεχόμαστε,πως το ανεχτήκαμε τόσα χρόνια ...
 
Συνεχίζεις να ακούς ειδήσεις..Τα έκτροπα..
Φουντώνεις.
 
Έχεις φτάσει πια στη μέση ηλικία. Μπορείς να αξιολογείς και να κρίνεις. Ξέρεις τι σημαίνει Δημοκρατία..Ξέρεις τι σημαίνει Φασισμός. Κι επειδή ξέρεις, κανείς δε μπορεί να σε κάνει να λοξοδρομήσεις,ούτε να σε κοροιδέψει..
 
Ακούς κάποιον κυβερνητικό εκπρόσωπο.
Ναι καλά τα λέει. Η βία είναι καταδικαστέα..Οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν.
Επιτέλους σκέφτεσαι.
Συνεχίζει ο εκπρόσωπος.
Η πανεπιστημιακή αστυνομία,θα είναι στη θέση της μέσα στο 22.
Άντε να δούμε..
Και τότε, η φράση,που σε κάνει να αισθάνεσαι ηλίθιος.
Η βία, είτε προέρχεται από ακροαριστερό ΑΚΤΙΒΙΣΜΟ, είτε από χρυσαυγίτες φασίστες, θα παταχθεί.
Σου στέκεται η μπουκιά στο λαιμό.
Καταλαβαίνεις..Είναι η απάντηση στο ερώτημα που λίγο πρίν, έθεσες ρητορικά στον εαυτό σου..
Πως το ανεχτήκαμε;
Το ανεχτήκαμε και το συντηρήσαμε,γιατί ΦΟΒΗΘΗΚΑΜΕ.
Γιατί, διαχρονικά, η αριστερή βία ήταν ...ακτιβισμός κι η ακροδεξιά φασισμός.
ΦΟΒΟΣ, να παραδεχτούμε οτι και τα δύο, ήταν και κατάμαυρα και ολοκληρωτικά φασιστικά!
Φόβος, μη μας πουν ..ελλιπώς προοδευτικούς, ελλιποβαρώς δημοκράτες.
Φόβος,που μετατράπηκε σε φοβία και κατέληξε σε τεράστια κοινωνική υποκρισία.
 
Δύο μέτρα και δύο σταθμά, στην αντιμετώπιση του λάθους.
Υπόλογοι, μπροστά στην Ιστορία,υπόλογοι μπροστά στην Πατρίδα, υπόλογοι μπροστά στους αυριανούς πολίτες.
Μισή αντίληψη, μισή κρίση, μισό δίκιο..
 
Σαν την μάνα, που θέλει η κόρη της να στεφθεί..βασίλισσα απο το γαμπρό, αλλά η νύφη της, να στέκεται σούζα μπροστά στον κανακάρη της.
Δεν κατηγορείς κανένα,περισσότερο απ όσο κατηγορείς τον εαυτό σου..Κι εσύ έπεσες στη λούμπα κάποτε.
Μα τώρα, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τη χώρα..
 
Παιδεία που ψυχορραγεί, σημαίνει Πολιτεία που πεθαίνει, Δημοκρατία που ερμηνεύεται κατά το δοκούν, κοινωνία που οχλοποιείται υπό την επίδραση ενός βεβαρημένου, άρρωστου θυμικού!
 
Ξέρεις, οτι καρκινώματα σαράντα χρόνων, δε μπορούν να θεραπευτούν συνολικά και άμεσα.
Μα μικρά βήματα,προς την αποκατάσταση της νομιμότητας, είναι εφικτό να γίνουν.
 
Και κυρίως, λίγη τόλμη εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας.