Ιστορία από το σούπερ μάρκετ, νούμερο, δε θυμάμαι.. Κουτουλιόμαστε στο διάδρομο. Τα γνωστά, ευχές, καλή χρονιά κτλπ. “Εντάξει, τα πράγματα με τον καιρό δεν είναι και τόσο τραγικά σήμερα όσο μας έλεγαν
Τι νομίζατε ότι είναι ο πόλεμος αριστερά μου κνωδαλάκια! Οι λεονταρισμοί και οι προπηλακισμοί στα αμφιθέατρα των Πανεπιστημίων; Τα στυλιάρια και οι μολότοφ με τα οποία επιτίθεστε στους αστυνομικούς και στη δημόσια
Τρελαμένοι γονείς, χαμένοι μέσα στα μαύρα σκοτάδια της άγνοιας και της παραπληροφόρησης, μηνύουν δασκάλους και καθηγητές, που προσπαθούν να εφαρμόσουν το νόμο
Νωπές είναι ακόμα στη μνήμη μας, οι σοκαριστικές λεπτομέρειες ,της επίθεσης με βιτριόλι για τα μάτια ενός κυρίου, μιας νέας γυναίκας, εναντίον μιας άλλης νέας
Ποιος έσωσε το prestige της γιορτής για τα 47 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, δεν το ξέρω.. Για το prestige μιλάμε βέβαια, όχι για την ουσία
Κάποιοι άνθρωποι, γεννιούνται πολύ όμορφοι! Είναι αυτά τα αγγελοπλασμένα μωράκια, που τα βλέπεις και χαζεύεις με τα μαγουλάκια, τα ματάκια, τα χαμογελάκια τους!