Ιστορία από το σούπερ μάρκετ, νούμερο, δε θυμάμαι.. Κουτουλιόμαστε στο διάδρομο. Τα γνωστά, ευχές, καλή χρονιά κτλπ. “Εντάξει, τα πράγματα με τον καιρό δεν είναι και τόσο τραγικά σήμερα όσο μας έλεγαν
Μη βρίζεις μάνα. Μη βρίζεις Μάγδα. Είναι άδικο.. Σε άκουσα, να χαρακτηρίζεις τα παιδιά άλλων μανάδων, μα και πατεράδων ”Ξεφτίλες και φονιάδες για 600 ευρώ.”