Ιστορία από το σούπερ μάρκετ, νούμερο, δε θυμάμαι.. Κουτουλιόμαστε στο διάδρομο. Τα γνωστά, ευχές, καλή χρονιά κτλπ. “Εντάξει, τα πράγματα με τον καιρό δεν είναι και τόσο τραγικά σήμερα όσο μας έλεγαν
“Και τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική” έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης. Τη γλώσσα, την πιο πλούσια, την πιο όμορφη, την πιο βαθιά συνδεδεμένη με την ψυχή του ανθρώπου. Τη γλώσσα, που στο πέρασμα
Θα ήταν πολύ έντιμη μια δήλωση του κ. Κασσελάκη η οποία θα έλεγε “Ναι τα έγραψα όλα αυτά, γιατί τα πίστευα. Όμως, όπως κάθε ανθρώπος, έχω δικαίωμα να αλλάξω γνώμη περνώντας τα
Θυμάστε εκείνο το αλήστου μνήμης κάτι υπερηλίκων σήμερα παπούδων, που δήλωναν ” Εχω τρία παιδιά κι ένα κορίτσι!; Έτσι κι ο Στέφανος.. Υπερήλικας τριανταπεντάρης, οπισθοδρομικός προοδευτικός, Κρητίκαρος (κατά δήλωση του) γκέι και
Να είσαι παιδί ΑμεΑ, καθηλωμένο λέει σε αναπηρικό αμαξίδιο και να βλέπεις τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευση να “μπουκάρει” με… ημιανακυβίσθηση κι έλξη σε μονόζυγο… Ας μην πει κανείς ” ντρέπομαι”! Δεν
Σε θυμάμαι βρε Αλκίνοε, να έρχεσαι από την Αγορά του Αλ Χαλίλι, να μας δείχνεις τον Ουρανό που ανάβει τα φώτα, να μας τραγουδάς γι’ αυτό τον κόσμο που αλλάζει κι εμείς,
Καλό το χιούμορ, διασκεδαστική η πλακίτσα, αλλά νομίζω πως, αν λέμε σοβαρά ότι μας ενδιαφέρει η πολιτική, ήρθε η ώρα να προβληματιστούμε “πολιτικά” με τα τεκταινόμενα στην καθ’ ημάς αριστερά.