Ενδιάμεση κατάσταση δεν υπάρχει…
Η συζήτηση γύρω από τις ευθύνες για τα τραγικά συμβάντα στη θάλασσα έχει εκτροχιαστεί σε έναν βολικό, αλλά βαθιά αντιφατικό λόγο.
Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου
Ποια θα κυριαρχήσει;
Χρειάστηκε ελάχιστος χρόνος δημόσιας έκθεσης για να γίνει φανερό ότι η Μαρία Καρυστιανού δεν συνιστά ολοκληρωμένο πολιτικό μέγεθος.
Όταν η φιλοδοξία μετατρέπεται σε φαιδρότητα
Κάθε άνθρωπος δικαιούται να έχει φιλοδοξίες. Από τον πιο χαμηλό κρίκο της ιεραρχίας μέχρι την κορυφή, η πρόοδος μέσα από εργασία, γνώση και εμπειρία είναι όχι μόνο θεμιτή αλλά και επιθυμητή.
Ηρωολατρεία χωρίς ερωτήσεις – το μόνιμο πολιτικό μας αυτογκόλ
Η κατασκευή «ηρώων» χωρίς ερωτήσεις είναι ίσως η πιο επικίνδυνη πολιτική συνήθεια της ελληνικής κοινωνίας.
«Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός»
Η τελευταία μέτρηση της Interview προκάλεσε έντονη συζήτηση, όχι τόσο για τις επιμέρους διαφορές των ποσοστών, όσο για το τι πραγματικά αποτυπώνει.
«Άλλο η κάθαρση και άλλο η κατεδάφιση»
«Ήρθε η ώρα να φύγουν όλοι αυτοί οι ξεφτιλισμένοι και να κυβερνήσει μία από μας». Η φράση δεν ειπώθηκε σε πάνελ ή σε προεκλογική συγκέντρωση. Ειπώθηκε πίσω από τον πάγκο ενός περιπτέρου,
«Οι κοινωνίες δεν διαλύονται από την έλλειψη πάθους. Διαλύονται από την έλλειψη μέτρου»
Το 2025 φεύγει αφήνοντας πίσω του μια κοινωνία κουρασμένη, αλλά όχι πιο σοφή. Μάθαμε να μιλάμε όλοι ταυτόχρονα και να ακούμε ελάχιστα. Να απαντάμε πριν καν καταλάβουμε τι ειπώθηκε. Να διαλέγουμε πλευρά
«Η χώρα γέμισε σωτήρες»
Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που, μιλώντας στην εκπομπή μου, είχα πει το προφανές: αν η κ. Καρυστιανού επιλέξει να κάνει κόμμα, δεν μπορεί πλέον να μιλά μονοθεματικά για τα Τέμπη.
Από τα μπλόκα… στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό
Αυτό που εκτυλίσσεται σήμερα στους δρόμους δεν αφορά μόνο τον αγροτικό κόσμο. Δεν είναι απλώς μια ακόμη κοινωνική κινητοποίηση. Είναι ένα επικίνδυνο πολιτικό και οικονομικό μήνυμα, που αν δεν διαβαστεί εγκαίρως, μπορεί
Η σύγκρουση στα μπλόκα δεν είναι οικονομική — είναι πολιτική
Όσο η δημόσια συζήτηση κατακλύζεται από τις εικόνες των αγροτικών μπλόκων σε εθνικές οδούς και κόμβους, ένα πράγμα γίνεται ολοένα και πιο καθαρό: το πρόβλημα που παρακολουθούμε να εξελίσσεται στη χώρα δεν
Από το «τσουνάμι Κασσελάκη» στο comeback Τσίπρα
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή όπου η δημόσια σφαίρα παρασύρεται από την υπερέκθεση και δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι ένα νέο, ακαταμάχητο ρεύμα καταφθάνει.
Γιατί τρίτο rebranding… δύσκολα θα υπάρξει
Όσο περνούν οι ημέρες, γίνεται ολοένα και πιο εμφανές ότι το νέο βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα δεν λειτουργεί ως εργαλείο επανατοποθέτησης, αλλά ως θρυαλλίδα που ανατινάζει παλιές ισορροπίες και ξυπνά μνήμες που
ὕβρις → ἄτη → νέμεσις
Όταν η πολιτική ζωή μιας χώρας μοιάζει περισσότερο με κακογραμμένη σάτιρα παρά με οργανωμένο δημοκρατικό σύστημα, τότε δεν τίθεται ζήτημα «κινδύνου» αλλά ζήτημα πραγματικότητας. Και η σημερινή ελληνική πραγματικότητα είναι αυτή ακριβώς:
