Οι καταθέσεις του «Μάξιμου Σαράφη» και της «Αικατερίνης Κελέση» ενώπιον της Προανακριτικής Επιτροπής είχαν σημαντικές διαφορές. Ο μεν πρώτος κατέθεσε επί οχτώ ώρες, απαντώντας σε λεπτομερείς ερωτήσεις και μάλιστα σε ερωτήσεις που δεν του είχαν γίνει από τους εισαγγελείς, ενώ η Κελέση…έκοψε λάσπη νωρίς, επιμένοντας στην αρχική της κατάθεση και αρνούμενη να απαντήσει επί της ουσίας, επικαλούμενη την έλλειψη συσχέτισης με την υπό έρευνα υπόθεση Παπαγγελόπουλου.
Ο παρονομαστής, όμως, είναι κοινός: ούτε η Κελέση εισέφερε κανένα στοιχείο ως προς αυτά που έχει καταγγείλει για επτά πολιτικά πρόσωπα. Μάλιστα, η Κελέση ήταν αυτή που είχε βάλει στο κάδρο και πολιτικά πρόσωπα, όπως ο Παναγιώτης Πικραμμένος, τον οποίο κανείς άλλος μάρτυρας δεν είχε αναφέρει. Κι όμως, όπως και στις πρώτες της καταθέσεις, κανένα αποδεικτικό στοιχείο αναφορικά με τα όσα είπε δεν κατέθεσε.
Ίσως ήταν και μια γραμμή άμυνας, υπό την έννοια ότι η λεπτομερής κατάθεση Δεστεμπασίδη δημιουργεί πλέον θέμα ακόμα και για άρση της προστασίας του, μιας και τα όσα είπε στην Προανακριτική θα αντιπαρατεθούν με τα όσα είχε πει στους Εισαγγελείς Διαφθοράς το 2017 και το 2018. Η Κελέση, ομολογουμένως, φέρθηκε τακτικά πιο έξυπνα, αυτό, όμως, δεν αναιρεί το ότι δεν απέδειξε καμία γνώση, άμεση και αδιαμφισβήτητη, για τα όσα έχει καταθέσει.
Με άλλα λόγια, η σιωπή της Κελέση ήταν ένοχη. Και αν σταθμίσει κανείς και την παράμετρο της «πιθανολόγησης» από μέρους του Σαράφη, καταλαβαίνει κανείς και σε πόσο δύσκολη θέση είναι η κ. Τουλουπάκη.
Υ.Γ. Έρχεται ο Σάμπυ Μιωνής.
