Η συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν δεν παρήγαγε θετικές ειδήσεις, εκτός αν κανείς θεωρεί ότι είναι θετικό να έχεις πλήρη επίγνωση του προς τα πού πορεύεσαι. Εξ ου και μετά τη συνάντηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν επέλεξε να κρύψει τις δυσκολίες.
Η ιστορία με την Τουρκία και τη Λιβύη είναι αγκάθι και πλήγμα για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Ο Ερντογάν, όμως, ξέρει ότι το Μνημόνιο Συνεργασίας που κύρωσε εσπευσμένως χθες η τουρκική Βουλή είναι νομικά αβάσιμο, ενώ η κυβέρνηση της Τρίπολης στη Λιβύη είναι διεθνώς ανύπαρκτη. Εξ ου, άλλωστε, και ο κ. Ερντογάν έσπευσε να ψηφίσει χθες τη Συμφωνία, για να παραχθεί κάποιου είδους δέσμευση, αν τυχόν η Λιβύη, υπό τις όποιες πιέσεις, υπαναχωρήσει.
Το άμεσο πρόβλημα που έχουμε, όμως, είναι το μεταναστευτικό. Και αυτό γιατί ο Ερντογάν δεν κλείνει την κάνουλα. Η αντίληψη του Μεγάρου Μαξίμου μετά τη συνάντηση είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος περιμένει κάτι από την Ευρώπη. Αυτό, όπως ξέρουν οι ευρωκράτες, είναι και αναγνώριση των προσπαθειών του, αλλά και χρήματα, ίσως και άλλα πράγματα. Εξ ου και η σημερινή επίσκεψη του νέου αντιπροέδρου της Κομισιόν Μαργαρίτη Σχοινά, μαζί με τη Σουηδέζα επίτροπο Μεταναστευτικής Πολιτικής Ίλβα Γιόχανσον, στην Άγκυρα είναι εξαιρετικά σημαντική. Οι Βρυξέλλες θέλουν έναν ανοιχτό δίαυλο συνεννόησης με την Άγκυρα. Αυτό τόνισε και στο τηλεφώνημα που είχε την Κυριακή με τον Ταγίπ Ερντογάν η Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν.
Και, φυσικά, στην Ευρώπη γίνονται όλο και περισσότεροι αυτοί που τάσσονται υπέρ της συνέχισης της χρηματοδότησης προς την Τουρκία.
