Η τοποθέτηση του Αντώνη Κανάκη για «μαύρισμα της ψυχής» δημιουργεί εύλογες αντιδράσεις, καθώς κανείς δεν του ζήτησε να επιβαρύνει συναισθηματικά το κοινό.
Η σάτιρα δεν έχει αυτόν τον ρόλο· δεν υπάρχει για να «μαυρίζει», αλλά για να φωτίζει, να αποκαλύπτει και να ασκεί κριτική με τρόπο αιχμηρό και συχνά χιουμοριστικό.
Η ουσία της βρίσκεται στην αντιμετώπιση της πραγματικότητας, ακόμη και όταν αυτή είναι δύσκολη, όχι στην αποφυγή της.
Σε αυτή τη βάση, η συγκεκριμένη δήλωση μοιάζει να παρερμηνεύει τον ίδιο τον πυρήνα της σάτιρας, δημιουργώντας την εντύπωση μιας άβολης αποστασιοποίησης από τον ρόλο που τον ανέδειξε.
