Ας ξεκινήσω με ορισμένα στοιχεία. Ο μέσος όρος ηλικίας όσων νοσούν με κορονοϊό στη Θεσσαλονίκη ήταν ως προχθές 33 έτη. Το 50% αυτών ήταν ανάμεσα στα 18 και τα 29 έτη. Τις τελευταίες 6 μέρες, ο μέσος όρος ηλικίας των κρουσμάτων ήταν 24 έτη. Πρακτικά, κανείς δεν τηρούσε κανένα μέτρο, όλοι πήγαιναν σε μπαρ και πάρτι χωρίς μέτρα και, γενικώς, αγνοούσαν πλήρως τις συστάσεις των ειδικών.
Μπορεί πολλά να πει κανείς για τη διαχείριση των τελευταίων μηνών. Πώς για παράδειγμα, τη μία μέρα μέρα ανακοινώνεται ότι θα επιστρέψουν οι φίλαθλοι στα γήπεδα και την επόμενη μέρα το μέτρο, ευτυχώς, παίρνεται πίσω με παρέμβαση του πρωθυπουργού. Αλλά, από εκεί μέχρι το τι κάνει ο καθένας από εμάς, η απόσταση είναι πολύ μεγάλη. Και με 125 κρούσματα χθες και την Αττική σχετική σταθερή, είναι σαφές ότι τα καρντάσια μας οι Θεσσαλονικείς τα κάνουν όλα λάθος.
Στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχει μετρό για να παραπονεθεί κανείς για τον συνωστισμό, όσο και αν τα rapid tests του ΕΟΔΥ έδειξαν ελάχιστη διασπορά στο μετρό του Συντάγματος (29 θετικά δείγματα σε 3.000 test). Οι Θεσσαλονικείς απλά χαλάρωσαν, ήπιαν τα ποτά και τους καφέδες τους και ήθελαν να πάνε και στο γήπεδο να δούνε ΠΑΟΚ ή Άρη. Τώρα, με την απόφαση να είναι θέμα χρόνου, θα περάσουν από το «κίτρινο» στο «πορτοκαλί» επίπεδο και θα πρέπει να ζήσουν με περισσότερους περιορισμούς.
Η πανδημία είναι μαραθώνιος, όχι αγώνας ταχύτητας. Γι’ αυτό, εκτός όλων των άλλων, λίγο έλεος…
