Ωραία τα λόγια τα μεγάλα, οι «εκβιασμοί» πραγματικοί ή δήθεν, οι αποφάσεις που περιμένουμε για εμάς και άλλα τινά μοιρολατρικά. Το θέμα είναι όμως να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, όχι αυτή που λένε οι πολιτικοί, αλλά στην κανονική χρηματοδότηση του κράτους και των τραπεζών από τις αγορές κεφαλαίου. Αυτή είναι η πραγματική απεξάρτηση από τα μνημόνια.
Και το ερώτημα είναι εάν κάναμε κάτι. Προφανώς τίποτα. Το συζητήσαμε κατά την προεκλογική περίοδο; Προφανώς όχι.
Γνωρίζει ο λαός, οι ψηφοφόροι, ότι κανονικά η ελληνική οικονομία θα έπρεπε να χρηματοδοτείται πλήρως από τις αγορές την Άνοιξη με επιτόκια κοντά σε αυτά που δανείζονται χώρες που μπήκαν μετά από εμάς σε πρόγραμμα, όπως η Πορτογαλία, πέριξ του 2,5% αρκεί η απερχόμενη κυβέρνηση να έκλεινε έγκαιρα την συμφωνία. Ξέρει τι θα σήμαινε αυτό; Φυσικά και όχι.
Γιατί αν του το λέγανε θα έπρεπε να του πούνε, ότι αυτό θα ήταν το τέλος των μνημονίων, από την διατήρηση των οποίων κερδίζουν προφανώς όλοι (οι πολιτικοί).
Ξέρουν οι ψηφοφόροι ότι η Πορτογαλία από τα πρωτογενή πλεονάσματα και την ομαλή πρόσβαση στις αγορές, αποφάσισε να αποπληρώσει πρόωρα την οφειλή προς το «τρισκατάρατο» ΔΝΤ; Σιγά μην το συζητήσουμε. Γιατί να πάμε συντεταγμένα, πρώτα στο νοικοκύρεμα και μετά στην μεγέθυνση και τις παροχές, όταν υπάρχει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (;).
Θα αναρωτηθεί κανείς «προσκυνημένος», πως θα χρηματοδοτήσουμε ένα πρόγραμμα παροχών, όταν τα λεφτά των δανειστών δεν τα θέλουμε και οι αγορές θα μας πιουν το αίμα; «Λεφτά υπάρχουν ρε» θα του απαντήσουν και θα κλείσουν την συζήτηση..
