Έχουν γραφτεί γραμμές επί γραμμών για τη νίκη Ανδρουλάκη στον πρώτο γύρο των εκλογών του ΚΙΝ.ΑΛ. και η αλήθεια είναι ότι δεν έχω πολλά να προσθέσω: ο κόσμος της παράταξης ήθελε να φυσήξει ένας πιο φρέσκος αέρας και να φύγει η καμαρίλα. Λογικό και επόμενο. Η ανανέωση είναι και ηλικιακή, όσο και αν παριστάνει τον φορέα της αλλαγής ο κ. Παπανδρέου στον αέρα του ΣΚΑΪ. Δεν πείθει και κανείς πλέον δεν καταλαβαίνει γιατί δεν…καταλαβαίνουν οι άνθρωποι στο επιτελείο του πόσο κακό του κάνουν με τις εμμονές τους.
Κάνοντας, όμως, μερικά τηλέφωνα χθες, την επομένη της νίκης Ανδρουλάκης, είδα ένα μάγκωμα κατά ΣΥΡΙΖΑ μεριά. Όχι στο Μαξίμου, όπου δεν…ίδρωσαν ιδιαίτερα από την προοπτική νίκης Ανδρουλάκη, έστω και αν «ψήφιζαν» αναφανδόν…ΓΑΠ.
Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, είναι ότι ο κ. Τσίπρας δεν ξέρει τον κ. Ανδρουλάκη. Προ μερικών ημερών, όταν ο προεκλογικός αγώνας ήταν ακόμα στην εκκίνηση, ο κ. Τσίπρας έλεγε σε τακτικό συνομιλητή μου ότι αντιλαμβανόταν πως ο Γιώργος μπορούσε να του κόψει ψήφους, αλλά για τον Ανδρουλάκη δεν είχε άποψη, λόγω απουσίας προσωπικής γνωριμίας.
Όταν, βεβαίως, τον…γνωρίσει ο κ. Τσίπρας θα καταλάβει ότι τα πράγματα είναι σοβαρά. Στο ΚΙΝΑΛ πήγαν να ψηφίσουν πάνω από 270.000 άνθρωποι, σχεδόν 60.000 περισσότεροι από το 2017, όταν στη δεξαμενή δεν ήταν μόνο το ΠΑΣΟΚ, αλλά και το Ποτάμι. Αυτό δεν έχει γίνει από μόνο του ή λόγω της συγκίνησης από τον θάνατο της Φώφης. Ο κ. Τσίπρας και η στασιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ, συνδυαστικά με την ανικανότητα σοβαρής αντιπολίτευσης, έστειλαν κόσμο στις κάλπες.
Και δεν το έχουν καταλάβει, θα το καταλάβουν σύντομα στην Κουμουνδούρου.
