Έγραφα χθες ότι, με το να μην απαντά κατηγορηματικά για την ιστορία του σπιτιού στο Λεγραινά, ο κ. Τσίπρας χάνει το όποιο δίκιο του. Δεν ξέρω, αν με διάβασε, αν και αμφιβάλλω, αλλά προφανώς θέλησε να κάνει μια κίνηση πολιτικής ρελάνς, βγάζοντας στη δημοσιότητα τα μισθωτήρια του σπιτιού, από τα οποία εξάγονται ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Αρχικά, από τον ΣΥΡΙΖΑ μας έλεγαν παραμύθια ότι πρόκειται για σπίτι που έχει δηλωθεί στο πόθεν έσχες του. Είναι καινούργιο σπίτι, για το οποίο συμφωνία συνήφθη φέτος. Κανένα πρόβλημα με αυτό, αλλά δεν είναι το προηγούμενο σπίτι και, βεβαίως, δεν δηλώνεται σε κανένα πόθεν έσχες.
Από εκεί και πέρα, ο κ. Τσίπρας πέτυχε, προφανώς, το deal του αιώνα. 500 ευρώ τον μήνα για φιξ περίοδο τριών ετών και η ανακαίνιση ύψους 20.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ του ιδιοκτήτη του ακινήτου, ο οποίος, λίγο πριν εμφανιστεί ο πρώην πρωθυπουργός, έψαχνε να το πουλήσει. Κάτι μου λέει, με άλλα λόγια, ότι τα ερωτήματα μετά την εμφάνιση των μισθωτηρίων θα πυκνώσουν, παρά θα περιοριστούν, έστω και αν ήταν μια σωστή κίνηση επί της αρχής από τον κ. Τσίπρα. Έτσι, δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορεί ότι κρύβεται.
Και, βεβαίως, μια αντιπαράθεση για σπίτια πολιτικών είναι ελαφρώς παρελκυστική. Αλλά, σε άλλες χώρες, τα ζητήματα πολιτικής και οικονομικής διαφάνειας ρίχνουν κυβρνήσεις και κοστίζουν θέσεις. Χωρίς να υπαινίσσομαι κάτι για τα έγγραφα που παρουσίασε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, διαισθάνομαι ότι οι επόμενες μέρες θα είναι…ενδιαφέρουσες.
