Η Λιάνα Κανέλλη αποδίδει την «Ασπίδα του Αχιλλέα» σε ισραηλινά συμφέροντα και αγνοεί τις ανάγκες της ελληνικής άμυνας.
Το πρόγραμμα καλύπτει πέντε πεδία: θάλασσα, ξηρά, αέρα, κυβερνοχώρο και διάστημα. Παράλληλα, εντάσσει συστήματα κατά αεροσκαφών, πυραύλων και drones σε ένα κοινό δίκτυο.
Ωστόσο, το ΚΚΕ αντιμετωπίζει κάθε αμυντική συνεργασία ως εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων. Έτσι, αποφεύγει το βασικό ερώτημα: πώς θα προστατεύσει η Ελλάδα τον εναέριο χώρο και τις κρίσιμες υποδομές της; Η Κανέλλη δεν παρουσιάζει εναλλακτικό σχέδιο ούτε εξηγεί ποια συστήματα προτείνει.
Αντίθετα, επαναλαμβάνει την πάγια κομματική γραμμή και μετατρέπει την εθνική ασφάλεια σε ιδεολογικό σύνθημα. Η χώρα, όμως, χρειάζεται αποτελεσματική αποτροπή, σύγχρονη τεχνολογία και ισχυρές συμμαχίες.
