Η δήλωση της Λιάνας Κανέλλη ότι το ΚΚΕ αποτελεί «τρίτο κόμμα», ενώ δεύτερη δύναμη εμφανίζονται οι ανεξάρτητοι βουλευτές, δεν δείχνει πολιτική άνοδο.
Αντίθετα, αποκαλύπτει την αδυναμία της αντιπολίτευσης να εμπνεύσει τους πολίτες και να παρουσιάσει μια αξιόπιστη κυβερνητική πρόταση. Η κυρία Κανέλλη επιχειρεί να μετατρέψει τη διάλυση και τον κατακερματισμό άλλων κομμάτων σε επιτυχία του ΚΚΕ. Ωστόσο, η πραγματικότητα παραμένει διαφορετική.
Το κόμμα της διατηρεί μια σκληρή ιδεολογική γραμμή, αρνείται κάθε ουσιαστική συνεργασία και περιορίζεται σε καταγγελίες χωρίς εφαρμόσιμες λύσεις.
Έτσι, η επίκληση της τρίτης θέσης μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό τέχνασμα παρά με πραγματική πολιτική δυναμική. Όταν ένα κόμμα συγκρίνει τη δύναμή του με μια άτυπη ομάδα ανεξάρτητων, ουσιαστικά παραδέχεται ότι δεν έχει καταφέρει να διευρύνει την κοινωνική του επιρροή.
