Η GS εξετάζει τον κίνδυνο νέας κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη.
Oi δημοσιονομικές ανησυχίες αυξάνουν τις πιέσεις στα γαλλικά ομόλογα.
Παράλληλα, εντοπίζει ενδείξεις μετάδοσης στην Ιταλία. Ωστόσο, διαχωρίζει τις σημερινές δυσκολίες από τις συνθήκες που οδήγησαν στην κρίση του 2011–2015.
Η βασική εκτίμηση συνδυάζει δύο συμπεράσματα: οι δημοσιονομικές προκλήσεις έχουν οξυνθεί, αλλά η Ευρωζώνη διαθέτει ισχυρότερες άμυνες απέναντι σε άτακτη κλιμάκωση.
Χρέος, επιτόκια και πολιτικός κατακερματισμός
Σύμφωνα με την ανάλυση, αρκετές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν υψηλά ελλείμματα και αυξημένες ανάγκες για υγεία, συντάξεις, άμυνα και κλιματική πολιτική.
Επιπλέον, τα υψηλότερα επιτόκια δυσκολεύουν τη διαχείριση του χρέους. Όταν το κόστος δανεισμού υπερβαίνει την ονομαστική ανάπτυξη, η σταθεροποίηση απαιτεί μεγαλύτερα πρωτογενή πλεονάσματα.
Η Goldman ξεχωρίζει Γαλλία, Βέλγιο, Αυστρία και Φινλανδία ως οικονομίες που έχουν ανάγκη σημαντικής δημοσιονομικής προσαρμογής.
Ταυτόχρονα, ο πολιτικός κατακερματισμός δυσχεραίνει τις αποφάσεις. Οι ασθενέστερες κυβερνητικές πλειοψηφίες περιορίζουν τα περιθώρια συμφωνίας για δύσκολες παρεμβάσεις.
Παράλληλα, η έκθεση τραπεζών σε κρατικούς τίτλους διατηρεί διαύλους μετάδοσης. Επιπλέον, τα μη τραπεζικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μπορούν να μεγεθύνουν πιθανά χρηματοπιστωτικά σοκ.
Η Ελλάδα και ο Νότος έχουν καλύτερες αντοχές
Επιπλέον, η ανθεκτική απασχόληση και οι αποταμιεύσεις ενισχύουν τα νοικοκυριά. Οι μικρότερες ιδιωτικές ανισορροπίες προσφέρουν πρόσθετη προστασία στις οικονομίες του Νότου.
Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν επίσης βελτιώσει κεφάλαια, ρευστότητα και κερδοφορία. Παράλληλα, έχουν μειώσει τα προβληματικά δάνεια, ιδιαίτερα στις νότιες χώρες.
Τα εργαλεία της ΕΚΤ και το δημοσιονομικό ζητούμενο
Η Ευρωζώνη διαθέτει πλέον τον ESM, ενώ η ΕΚΤ έχει τα εργαλεία OMT και TPI για συγκεκριμένες συνθήκες παρέμβασης.
Επομένως, η Goldman εκτιμά χαμηλότερο κίνδυνο άτακτης κρίσης. Ωστόσο, τα εργαλεία προστασίας δεν υποκαθιστούν την αξιόπιστη δημοσιονομική εξυγίανση, ιδιαίτερα στη Γαλλία.
Η απουσία δημοσιονομικής ένωσης αφήνει ανοιχτό το ζήτημα του κρατικού κινδύνου, παρά τη σαφή ενίσχυση των ευρωπαϊκών μηχανισμών προστασίας.
Ελευθερία Κούρταλη
