Το 2008, οι αγορές ήρθαν αντιμέτωπες με μια μεγάλη κρίση που δημιούργησε ένα μεγάλο πρόβλημα. Οι κεντρικές τράπεζες επέλεξαν τα μηδενικά επιτόκια, ως τη λύση στο πρόβλημα αυτό. Επτά χρόνια μετά και το πρόβλημα παραμένει. Οι κεντρικές τράπεζες αποφάσισαν να επιλέξουν μια άλλη λύση, τα αρνητικά επιτόκια. Πιθανότατα και πάλι το πρόβλημα δεν θα λυθεί. Και θα έρθει μια νέα χρηματοπιστωτική καταστροφή για να δώσει τη λύση.
Όσο παράδοξο και αν φαίνεται, οι κεντρικές τράπεζες «ταΐζουν» μια νέα χρηματοπιστωτική κρίση, αφού συνειδητά αυξάνουν το ρίσκο της οικονομίας. Τα χαμηλά επιτόκια και πλέον αρνητικά επιτόκια, έχουν πολύ μεγάλες επιπτώσεις στη διατάραξη της ισορροπίας των διεθνών αγορών.
1. Τα αρνητικά επιτόκια ωθούν τους επενδυτές στην αναζήτηση υψηλότερων αποδόσεων. Και ως γνωστόν, όσο μεγαλύτερες αποδόσεις αναζητάει κανείς, τόσο μεγαλύτερο κίνδυνο θα πρέπει να αναλάβει. Από ένα σημείο και μετά, ο κίνδυνος που αναλαμβάνει είναι πολύ υψηλότερος από την απόδοση που αποσκοπεί.
2. Οι τράπεζες δεν έχουν κέρδη από τη διαδικασία του δανεισμού και αναγκάζονται να πουλήσουν και νέα δάνεια καθώς χρειάζονται περισσότερους πελάτες. Αποτέλεσμα να δανείζουν σε ανθρώπους που δεν εχουν την κατάλληλη πιστοληπτική αξιολόγηση.
3. Οι καταθέτες βλέπουν τον πλούτο τους να εξατμίζεται και αυτό στερεί την οικονομία από πρόσθετα κεφάλαια.
Το μήνυμα είναι ότι οι κεντρικές τράπεζες απέτυχαν. Και αυτό είναι μια απλή διαπίστωση. Η λύση του προβλήματος θα έρθει με τον πλέον γνωστό τρόπο που ακολουθούν τα τελευταία 300 χρόνια. Μέσα από μια καταστροφική κρίση.
